مرور اخبار و گزارش ها، شنیده ها و دیده ها از وضعیت کار و کارگر و تولید، دست به دست هم داده تا شرایط این روزها به ویژه برای طبقات و دهک های پایین نگران کننده باشد. گاهی هم ممکن است در یک واحد تولیدی تعدیل نیرو و بیکاری نباشد اما شرایط سخت برای کارفرما، در برخی موارد به سمت و سویی است که مدت قراردادها کاهش می یابد و بخشی از مزایا و حقوق کارگر دچار سکته می شود.البته بخشی از واحدهای تولیدی بزرگ هم باوجود آسیب مستقیم در جنگ رمضان، حاضر به تعدیل نیرو نشدند و با تدابیری که اندیشیدند، وضعیت را مدیریت کردند. در عین حال، این نگرانی ها در خصوص واحدهای تولیدی خرد و متوسط و در پی آن حمل و نقل، گردشگری و زیرمجموعه فولاد و پتروشیمی تا حدودی وجود دارد.
​​​​​​​
روایت تلخ وزارت کار از یک میلیون شغل 
به طور معمول کسب آمار از موضوعی همچون تعداد بیکاران و مشاغل از کف رفته، بسیار سخت و پر مشقت است اما این بار، خبری به نقل از غلامحسین محمدی، معاون وزیر تعاون،کار و رفاه اجتماعی بر نگرانی ها افزود. به نقل از شرق، وی آخر فروردین ماه در جمع مدیران استانی اعلام کرده بود، «طبق برآوردهای اولیه، این جنگ منجر به از دست رفتن بیش از یک میلیون فرصت شغلی شده است و با در نظر گرفتن بیکاری مستقیم و غیرمستقیم، در زمان حاضر بیش از دو میلیون نفر با چالش جدی در حوزه اشتغال روبه‌رو هستند.» 
افزایش متقاضیان بیمه بیکاری
در همین حال، احمد میدری وزیر کار نیز، اول اردیبهشت‎ماه از افزایش آمار متقاضیان دریافت بیمه بیکاری خبر داد و گفت: طی دو ماه گذشته 147 هزار متقاضی برای دریافت بیمه بیکاری ثبت نام کرده اند که این آمار نسبت به میانگین ماهانه سال گذشته، 50 هزار عدد رشد داشته است.
سفره های کوچک جمع نشود
همه می دانیم که شرایط اقتصادی در پی تورم و گرانی ها در سال های اخیر، تاحدودی قدرت و توان خرید را برای بخشی از جامعه به ویژه طبقات کارگر و کارمند و از جمله دهک های پایین محدود کرده است. طبیعتا شرایط ویژه کنونی نیز بر این محدودیت سایه خواهد انداخت و در نتیجه، این سفره هاست که کوچک تر می شود.
 در این زمینه، اتاق بازرگانی تهران در بیانیه ای به همین بهانه گفته است: « در شرایط کنونی همدلی با شهروندان و به ویژه جامعه کارگری که ستون اقتصاد کشور هستند و جلوگیری از تشدید مصائب وارد آمده بر آنان، از تکالیف ماست. آنچه اکنون در کشور به عنوان اولویت اقتصادی به شمار می‌آید، نگهداشت و تداوم اشتغال و جلوگیری از وخامت رنج معیشتی در میان جامعه کشور و به خصوص کارگران عزیز است.

راه های برون رفت چیست؟
اما در برابر تمامی چالش ها و این شوک دردناک به بازار کار، دکتر سمیه گلپور، رئیس کانون عالی انجمن‌های صنفی کارگری، در گفت وگو با خراسان، راهکارهایی را ارائه داده است:
1-ارائه بسته های کوتاه مدت حمایتی هدفمند به بنگاه ها همچون تخفیف های بیمه ای موقت و تقسیط بدهی ها و ارائه تسهیلات سرمایه ای در گردش 
2-اصلاح و کاهش هزینه های بنگاه ها  که در این زمینه بخش های مسئول، بازرسی ها و سختگیری های معمول را که منجر به هزینه می شود، به حداقل برسانند.
3-فعال سازی گفت وگوهای سه جانبه دولت، کارگر و کارفرما به منظور جلوگیری از تصمیمات عجولانه در تعدیل ها با تشکیل کمیته های استانی و ملی می تواند راهگشا باشد.
4-احیای مشاغل موجود به جای ایجاد مشاغل جدید. تجربه می گوید، خیلی از اوقات هزینه حفظ مشاغل موجود کمتر از ایجاد مشاغل جدید است.
همچنین ما از گلپور، درباره نقش اتحادیه های صنفی در کاهش آلام بازار کار و کارگر می پرسیم که او در پاسخ به مواردی اشاره می کند:
1-شناسایی واحدهای در معرض بحران و گزارش به دستگاه های مسئول
2-مذاکره با کارفرما و ارائه راهکارهای تخصصی درخصوص تدابیر کم هزینه به جای تعدیل نیروی کار
3- ارائه تحلیل ها و گزارش های کارشناسی به دستگاه های مسئول و سیاست‎گذار از وضعیت بازار کار، کارفرما و بنگاه ها
4-پیگیری حقوق کارگر
در شرایط بحرانی کنونی، پیگیری های حقوقی در خصوص حقوق کارگر و کارفرما توسط بخش های صنفی انجام و با توجه به وضعیت خاص کنونی و احتمال بروز تنش ها درجهت افزایش اعتماد بین کارگر و کارفرما تلاش شود. 
از سویی دیگر از قبل از جنگ، سامانه جامع روابط کار هم قطع است و پیگیری های حقوقی توسط کارگران به صورت فیزیکی انجام می شود که با توجه به افزایش پرونده ها، لازم است، وزارت کار نیز دراین باره تدابیر ویژه بیندیشد.