مخاطب گرامی، سوگ و از دست دادن عزیزان فرایندی است  که در چندین مرحله طی می‌شود و  هر کس به نوعی آن را طی می‌کند. در مرحله‌ اول فرد سوگوار شوک و انکار را برای مواجهه با فقدان انتخاب می‌کند. پس از چندی، فرد با  هیجان غم یا خشم به سوگ واکنش نشان می‌دهد و پس از آن مرحله پذیرش است. زمان مشخصی برای طی کردن این دوره‌ها وجود ندارد و از فردی به فرد دیگر متفاوت است و فرق می‌کند. آن‌چه از سوال شما برداشت می‌شود، این است که دخترعموی شما در مرحله غم و افسردگی قرار دارد. این میزان توجه و اهمیت شما به بهبود حال ایشان قابل تحسین است. در ادامه این موارد توصیه می‌شود:
1.اصراری به سریع خوب شدن فرد سوگوار نکنید. هرکسی با یک میزان سرعت از این مرحله عبور می‌کند.
2.کنار فرد سوگوار باشید و سعی کنید شنونده غم او باشید. با همدلی مناسب و درک غم بزرگ او فرد سوگوار احساس آرامش بیشتری دارد. به عنوان مثال به جای استفاده از جملاتی مانند «او جایش خوب است» یا «خودت رو اذیت نکن»، سعی کنید با او همراه باشید. در واقع با حق دادن به دخترعموی‌تان و استفاده از جملاتی مانند: «چه خاطرات خوبی با او داشتیم»، «چه روزهایی باهم گذراندیم» و «دیگر نيست و حق داری اشک بریزی...»، به خاطر غمگین بودنش، او را سرزنش نکنید و به او حق بدهید که چنین حال و احوالی داشته باشد. 
3.از فرد سوگوار برای کمک کردن سوال کنید و از او بخواهید در صورت نیاز روی کمک شما حساب کند. او را به اجبار در جمع‌های خانوادگی، دورهمی‌های فامیلی و دوستانه و محیط‌های شلوغ قرار ندهید، اما در عین حال می‌توانید او را ترغیب کنید که به صورت کوتاه در جمع باشد و به او اطمینان دهید که در صورت بی‌حوصلگی، همراه هم از جمع خارج می‌شویم. 
4.غالبا طبیعت در کنار آمدن با سوگ بسیار کمک کننده است. با توجه به حال و هوای فصل بهار و زیبایی فصل، او را تشویق به رفتن به یک پارک خلوت و آرام و طبیعت
 کنید. 
5.او را تشویق کنید از خاطرات فرد درگذشته بگوید و از او بپرسید چه کارهایی را دوست داشت که تو می‌توانی یا تمایل داری انجام دهی. مثلا غذا دادن به حیوانات، کمک به افراد نیازمند، پختن یک غذای خاص و از این دست فعالیت‌ها. 
به او فرصت دهید تا با انجام این چند مورد با کمک شما از این دوره بگذرد. در صورت ادامه دارشدن این مرحله از سوگ، ممکن است فرد وارد مرحله سوگ پیچیده شده باشد و بهتر است از مشاوره حضوری کمک بگیرید.