​​​​​​​
 چند روزی است که دوباره زمزمه بازگشت کنسرت‌های پاپ به گوش می‌رسد، اما پشت این خبر خوش ، واقعیتی نه‌چندان ساده پنهان است. در حالی که مسئولان فرهنگی کشور از لزوم تداوم اجراهای زنده سخن می‌گویند، فعالان صنعت موسیقی می‌گویند شرایط اقتصادی کنونی، برگزاری هر کنسرتی را به تصمیمی دشوار و پرهزینه تبدیل کرده است.
در سالی که از آن تنها یک ماه و نیم گذشته، موج تازه‌ای از تورم  هزینه اجاره سالن‌ها، تجهیزات صوت و نور و تبلیغات را به‌شدت بالا برده است، بی‌آنکه اجازه افزایش بهای بلیت صادر شود. این معادله نابرابر باعث شده بسیاری از تهیه‌کنندگان از آغاز یا ادامه فعالیت منصرف شوند. در مقابل، بر اساس نقل قول هایی که میان اهالی موسیقی شنیده می شود، دفتر موسیقی وزارت ارشاد تأکید دارد که هدف اصلی، حفظ جریان اجراهای زنده و تقویت انگیزه در میان هنرمندان است، حتی اگر سود مالی برای مدتی پایین  باشد .
در همین میان، برخی از کنسرت‌ها در دوراهی بیم و امید در حال برگزاری است، این کنسرت ها  آزمونی برای سنجش وضعیت بازار تلقی می‌شوند؛ بازاری که هنوز از رکود چندماهه خارج نشده است. واقعیت این است که امروز برگزاری کنسرت دیگر صرفاً برنامه‌ای فرهنگی نیست، بلکه تصمیمی اقتصادی با ریسک بالا به‌شمار می‌آید. اگر حمایت نهادی و همراهی سالن‌ها و شرکت‌ها شکل نگیرد، شور بازگشت موسیقی زنده ممکن است به همان سرعتی که شکل گرفته، فروکش کند.