آیا ویروس هانتا به ایران رسیده است؟
  معاون بهداشت وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی با اشاره به افزایش بحث‌ها درباره ویروس هانتا گفت: تاکنون موردی از این ویروس در ایران گزارش نشده و خطر همه گیری آن بسیار پایین است.علیرضا رئیسی دیروز دوشنبه با اشاره به افزایش مطالب منتشرشده درباره ویروس هانتا در فضای مجازی تأکید کرد: این ویروس جدید نیست و سال هاست در دنیا شناخته شده است، ضمن این که تاکنون هیچ موردی از نوع جدید ویروس هانتا در ایران گزارش نشده و جای نگرانی وجود ندارد.وی با بیان این که ویروس هانتا از سال های گذشته شناخته شده بوده و به طور کلی دو نوع اصلی دارد، افزود: نوعی که بیشتر در آسیا و اروپا مشاهده می شود، عمدتاً تب خونریزی دهنده همراه با نارسایی کلیوی ایجاد می کند و نوع جدیدتر آن که بیشتر در قاره آمریکا به ویژه آمریکای جنوبی دیده می شود، ریه ها را درگیر کرده و موجب مشکلات قلبی - ریوی می شود.معاون وزیر بهداشت درباره نحوه انتقال این ویروس گفت: ویروس هانتا عمدتاً از طریق جوندگان، به ویژه موش و فضولات این حیوان منتقل می شود، در نوع جدید این ویروس، درگیری ریوی و قلبی شدیدتر است.

بازسازی ۸۴ درصد از واحدهای مسکونی
 با خسارت جزئی در تهران 
سخنگوی شهرداری تهران گفت: تعداد ۳۴ هزار و ۹۴۹ واحد مسکونی با برآورد خسارات جزئی بازسازی شده‌اند که طبق این آمار، تاکنون ۸۴ درصد از واحدهای با خسارت جزئی بازسازی شده‌اند.عبدالمطهر محمدخانی اظهار کرد: ۵۱ هزار و ۱۱ واحد مسکونی در شهر تهران آسیب دیدند که براساس آخرین گزارش امور مناطق که مربوط به نیمه اردیبهشت ماه است، بازسازی این واحدها ۶۹ درصد پیشرفت داشته است.وی با یادآوری این نکته که از این تعداد ۳۴ هزار و ۹۴۹ واحد مسکونی با برآورد خسارات جزئی بازسازی شده‌اند، گفت: بنابر این آمار، تاکنون ۸۴ درصد از واحدهای با خسارت جزئی بازسازی شده‌اند.
 
سن کودکان کار،۷ تا ۱۵ سال
رئیس مرکز فوریت‌های اجتماعی گفت: بررسی‌های میدانی نشان می‌دهد بخش عمده کودکان کار و خیابان در سنین مدرسه، یعنی حدود ۷ تا ۱۵ سال قرار دارند؛ سنی که باید صرف تحصیل، رشد و تربیت سالم شود، اما متأسفانه برخی از این کودکان درگیر کار و آسیب‌های ناشی از آن می‌شوند.
 سلمان حسینی، به خبرگزاری مهر گفته است:  ارائه آمار دقیق و یکپارچه از تعداد کودکان کار همواره با دشواری همراه است؛ چراکه ماهیت کار کودک در بسیاری از موارد غیررسمی و پنهان است. بسیاری از این کودکان در کارگاه‌های زیرزمینی، مشاغل خانگی یا در سطح خیابان‌ها فعالیت می‌کنند و همین مسئله شناسایی و ثبت کامل آن‌ها را دشوار می‌سازد.