محیط روابط بین‌الملل به ما می گوید، فضا به شدت سیال و متغیر است؛ آمریکایی ها، صهیونیست ها و برخی کشورهای عربی حاضر نیستند یک ایران قدرتمند را در کنار خود تحمل کنند. کنترل تنگه هرمز فقط تاثیر اقتصادی ندارد بلکه حداقل در یک بازه ۳ ساله (یعنی در دوره ترامپ) ایران را به هژمون منطقه تبدیل می کند و این مطابق میل خیلی ها نیست. صهیونیست ها در گوش ترامپ می خوانند و او را وسوسه می کنند که می توان یک ضربه پرشدت در یک بازه زمانی محدود به تأسیسات ایران زد و ایران یا مجبور می شود پای میز مذاکره بیاید یا باید آماده شورش های اجتماعی شود. وسوسه صهیونیست ها این است که سرعت بازسازی ایران پایین است، قدرت ضربه زدنش بین چند کشور تقسیم می شود، جنگ را ما شروع می کنیم و با پیشنهاد آتش بس پس از یک ضربه سنگین ایران به پای میز مذاکره برمی گردد و .... خلقیات درونی و ویژگی‌های شخصیتی ترامپ به او اجازه پذیرش باخت را نمی دهد، نتانیاهو و ترامپ به کسب پیروزی برای انتخابات نیاز دارند، همه این ها به ما می گوید که یک قمارباز تا آخرین برگ خود را بازی می کند و حتی برخی وقت ها برای پیروزی اش با برگ هایِ قرضی می جنگد. 
در این شرایط بعید نیست که ترامپ ریسک کند و برای یافتن دربِ خروجِ آبرومندانه، یک اقدام انتحاری در این روزها انجام دهد. این طنز را شنیده ایم که بنده خدایی در سینما نشسته بود، وقتی دید گاو در پرده سینما به سمتش می آید فرار کرد. به او گفتند این جا سینماست، گاو خطری ندارد. گفت من می‎دانم سینماست ولی گاو این چیزها را متوجه نمی شود. این‎که جنگ مجدد هیچ کمکی به آمریکایی ها نمی کند را ما هم می‎دانیم ، ولی وقتی با ترامپ و هگست مواجه هستید، هر احتمالی را نباید از ذهنتان بیرون کنید.