سایه سنگین بی کفایتی در مراکز بهزیستی

مرگ 3 مددجوی مرتبط با مراکز بهزیستی استان در 2 ماه متوالی، نگرانی های زیادی را درباره نحوه نظارت ها در این اداره ایجاد کرده است

نویسنده: هانیه غلامی

مترجم:

​​​​​​​
​​​​​​​ 26 اردیبهشت روابط عمومی بهزیستی استان اعلام کرد «یک مددجوی ۱۴ساله که در یکی از مراکز نگهداری معلولان شاندیز سکونت داشت، بر اثر سقوط از ساختمان این مرکز دچار جراحت شد و متاسفانه با وجود انتقال به بیمارستان و تلاش پزشکان، جان باخت.». 13 اردیبهشت ماه نیز روابط عمومی بهزیستی از دو مورد فوت مرتبط با مراکز نگهداری معلولان استان خبر داد؛ پیش از این نیز در آذرماه ۱۴۰۴ یکی از افراد دارای معلولیت در آسایشگاه شهید فیاض‌بخش مشهد به زندگی خود پایان داد و همچنین، آبان 1403 قتل دختربچه‌ای که در کاشمر به فرزندی سپرده شده بود، افکار عمومی را شوکه کرد که پرونده آن در دادگستری استان در حال بررسی است. به گزارش خراسان رضوی، 16 اردیبهشت ماه 1405 روزنامه خراسان در گزارشی با عنوان «در بهزیستی استان چه خبر است؟» در گفت و گو با مدیرکل بهزیستی استان از نظارت بر مراکز تحت نظر بهزیستی سوال کرد. مهدی برجی در پاسخ گفت: «نظارت درچند سطح انجام می‌شود و برای امسال نیز برنامه مشخصی تدوین شده تا در شش‌ماهه نخست سال همه مراکز دست‌کم یک‌بار توسط تیم استانی ارزیابی شوند.» در 25 خرداد 1405 نیز مدیرکل بهزیستی استان در سخنانی از تقویت نظارت تیمی بر مراکز بهزیستی استان خبر داده بود. با وجود این، در کمتر از دوماه این بار شاهد مرگ یک مددجوی 14 ساله در یکی از مراکز شاندیز هستیم. از همین رو، این سوال پررنگ می شود؛ آیا نظارت ها در بهزیستی استان کارایی خود را از دست داده است؟
در صورت اثبات قصور، با متخلفان برخورد قاطع خواهد شد
مدیرکل بهزیستی استان درباره حادثه مرگ یک مددجوی ۱۴ ساله در مرکز «امید» شاندیز گفت: این حادثه حدود ساعت ۱۰:۳۰ صبح و هنگام برگزاری کلاس هنر رخ داد. مددجو با اجازه مربی برای تعویض لباس به رختشوی‌خانه رفت، اما از آن جا به پشت‌بام که درِ آن باز بوده دسترسی یافت  و خود را به پایین پرت کرد. وی بلافاصله به بیمارستان منتقل شد، اما همان روز جان باخت. مهدی برجی افزود: بلافاصله پس از اطلاع، تیم‌های حراست و بازرسی به محل اعزام شدند و همان شب کمیسیون نظارت ماده ۲۶ تشکیل شد. همچنین موضوع با هماهنگی دادستانی در حال بررسی قضایی است. به گفته وی، این کودک سال ۱۴۰۱ از طریق کنسولگری یکی از کشورهای همسایه به اورژانس اجتماعی معرفی و با دستور قضایی به بهزیستی سپرده شد. به دلیل نداشتن هویت و سرپرست، به‌عنوان مجهول‌الهویه نگهداری می‌شد و به علت مشکلات رفتاری در چند مرکز جابه‌جا شد تا این که در سال ۱۴۰۳ در یکی از خانه‌های گروهی مرکز امید پذیرش شد و با حمایت آموزشی توانست خواندن و نوشتن را بیاموزد. 
حذف کامل همه مخاطرات ممکن نیست
مدیرکل بهزیستی استان با اشاره به سوابق خودزنی و مشکلات روانی شدید مددجوی متوفی گفت: پیشتر درخواست تشکیل کمیسیون تخصصی برای وضعیت او ارائه شده بود. هم‌اکنون تصاویر دوربین‌های مرکز در حال بررسی است و در صورت اثبات قصور، با متخلفان برخورد قاطع خواهد شد. برجی با تأکید بر گستردگی خدمات بهزیستی و نگهداری از ۷۷۰۰ مددجو در استان، ضمن ابراز تأسف از این حادثه، خاطرنشان کرد: با وجود نظارت‌های چندلایه و تلاش برای اصلاح فرایندها، به دلیل ماهیت خاصِ شرایط جسمی و روانی مددجویان، حذف کامل همه مخاطرات ممکن نیست، اما تمام توان برای به حداقل رساندن حوادث به‌کار گرفته می‌شود.
10 صفحه اول