پژوهش ۱۵ساله نشان می‌دهد گرمی و حمایت والدین در سال‌های نخست زندگی با واکنش مغز نوجوانان به تجربه‌های لذت‌بخش ارتباط دارد.
نتایج یک پژوهش طولی تازه نشان می‌دهد شیوه تعامل والدین با کودکان خردسال می‌تواند با نحوه تجربه شادی و لذت در سال‌های نوجوانی ارتباط داشته باشد؛ یافته‌ای که بر اهمیت روابط عاطفی خانواده در رشد روان‌شناختی کودکان تأکید می‌کند. 
بررسی فعالیت مغز هنگام بازی و نتایج شگفت‌انگیز
این مطالعه به سرپرستی کیلی هیل، روان‌شناس دانشگاه نوتردام آمریکا، انجام شده و نتایج آن در مجله علمی «ارتباطات روان‌شناسی» منتشر شده است. پژوهشگران در این بررسی، تعامل والدین و ۴۶۵ کودک سه‌ساله را مشاهده و رفتارهای مثبت، مانند گرمی، حمایت و تشویق را در کنار رفتارهای منفی، مانند سخت‌گیری و دخالت بیش از اندازه، ارزیابی کردند. سپس، واکنش مغز این کودکان به محرک‌های پاداش‌دهنده در سنین ۹، ۱۲، ۱۵ و ۱۸ سالگی بررسی شد. پژوهشگران برای این منظور، فعالیت الکتریکی مغز را هنگام انجام یک بازی مبتنی بر برد و باخت اندازه‌گیری کردند تا میزان واکنش مغز به دریافت پاداش مشخص شود.
نتایج نشان داد کودکانی که در سنین سه‌سالگی تعامل مثبت‌تری با والدین خود تجربه کرده بودند، در دوره نوجوانی واکنش مغزی قوی‌تری به پاداش نشان می‌دادند. در مقابل، رفتارهای منفی بیشتر والدین با واکنش ضعیف‌تر مغز به پاداش ارتباط داشت. پژوهشگران معتقدند واکنش مغز به پاداش در توانایی تجربه لذت و هیجان مثبت اهمیت دارد و تغییرات آن می‌تواند یکی از سرنخ‌های بررسی آسیب‌پذیری روان‌شناختی، از جمله خطر افسردگی باشد.
تاثیربلند مدت حمایت عاطفی کودک
به گفته محققان، این یافته‌ها نشان می‌دهد حمایت عاطفی، تشویق و تعامل گرم با کودکان می‌تواند فراتر از تأثیر فوری خود، با فرایندهای مرتبط با تجربه شادی در سال‌های بعد زندگی نیز ارتباط داشته باشد. با این حال، مطالعه از نوع مشاهده‌ای است و نمی‌تواند ثابت کند که شیوه والدگری به‌تنهایی علت تفاوت در واکنش مغز نوجوانان است. پژوهشگران تأکید می‌کنند که سلامت روان تحت تأثیر مجموعه‌ای از عوامل خانوادگی، فردی و محیطی قرار دارد.