گرد تعطیلی بر میدان پهلوانخیز مشهد
2 جودوکار ملی پوش خراسانی در گفت و گو با خراسان از موفقیتشان میگویند و گریزی هم به مشکلات و کم توجهی ها به این رشته زدندنویسنده: سارا عباس نژاد
مترجم:
برای دو جودوکار مدال آور خراسانی، مسیر کسب مدال برنز و طلای کاپ آسیا از گودهای کشتی باچوخه آغاز شد؛ جایی که از کودکی در آن قد کشیدند و به ورزشهای رزمی علاقهمند شدند. امیرحسین شهیدی و الیاس پرهیزگار اکنون لباس تیم ملی را به تن دارند و مدالهای بینالمللی را در کارنامه خود ثبت کردهاند. در روزهای ابتدایی آبان 1405 تیم ملی جودوی ایران با کسب ۳ مدال طلا، ۲ نقره و ۳ برنز در رقابتهای کاپ آسیا در اردن، عنوان قهرمانی این مسابقات را در مجموع بخش زنان و مردان به دست آورد که دو مدال آن توسط این دو ملی پوش خراسانی به دست آمد. به گزارش خراسان رضوی، ورزش جودو در خراسان پیوند عمیقی با میراث کهن کشتی باچوخه دارد. دو جودوکار ملی پوش خراسانی در کنار افتخارآفرینی، از مشکلات مالی، نبود حمایت مسئولان، دشواریهای اعزام و حتی تعطیلی گودهایی میگویند که به گفته الیاس پرهیزگار پهلوان ساز هستند.

از محله آرامگاه فردوسی تا مدال طلای کاپ آسیا
الیاس پرهیزگار ۲۲ سال دارد و از اهالی محله آرامگاه فردوسی مشهد است . از او درباره حریفان و سطح مسابقات و کسب مدال طلایش میپرسم که با خنده و اعتماد به نفسی سرشار از غرور میگوید: «من معمولاً به حریفانم نگاه نمیکنم که اهل کجا هستند یا چه کسیاند. فقط روی مسابقه خودم تمرکز میکنم. هدف من مدال جهانی و المپیک است. این مدالها برای من خیلی قانعکننده نیستند، چون فکر میکنم توانایی بچههای ایران در جودو بالاست و میتوانیم به موفقیتهای بزرگتری برسیم.»
گود محله فردوسی؛ میدان پهلوانخیز مشهد تعطیل است
الیاس پرهیزگار که انگار دلخوری در نگاه و صدایش موج میزند، میگوید: «محله آرامگاه فردوسی واقعاً استعدادهای زیادی دارد. بچهها از کودکی به گود میآیند، با هم کشتی میگیرند. به همین دلیل به قول ما مشهدیها، آن محله پهلوانخیز است. اما متأسفانه حدود دو سال است که گود تعطیل شده و فعالیتی ندارد. »
کاهش ۶ کیلو وزن در 2روز
پرهیزگار وقتی می خواهد خاطره ای برایمان تعریف کند؛ با خنده میگوید: «من کلا شکمو هستم» و ادامه میدهد: «چون زمان اعزام مشخص نبود، نتوانسته بودم رژیمم را بهطور کامل رعایت کنم. همراه بچهها در تهران برای شام بیرون رفتیم اما وقتی به خوابگاه برگشتیم، متوجه شدیم صبح روز بعد باید حرکت کنیم به سمت اردن. از همان لحظه رژیم را شروع کردم. وقتی به محل مسابقه رسیدیم، هنوز اضافهوزن داشتم. دیگر چیزی نمیخوردم. لباس مخصوص کاهش وزن یا همان لباس سونا را پوشیدم و روی تردمیل دویدم. بعد به خوابگاه برگشتم و کمی استراحت کردم و عصر هم همراه بچهها تمرین پرفشار داشتیم، در مجموع حدود ۶ کیلو وزن را در دو روز کم کردم. واقعاً اذیت شدم، اما خوشبختانه به وزن مدنظر رسیدم.»
در هر شرایطی تمرینات خود را داریم
پرهیزگار می گوید: «با آغاز دوباره شرایط جنگی، برخی سفرها و اردوها لغو شد و ورزشکاران نتوانستند مطابق برنامه برای مسابقات آماده شوند. ورزشکاران کشورهای خارجی فکر میکردند چون ما در شرایط جنگی هستیم، آمادگی بالایی نداریم و تمرین نمیکنیم. اما در مسابقات قهرمانی آسیا، بچهها یکییکی مدال گرفتند و تیم پسران ایران قهرمان شد. این نشان داد که با وجود همه شرایط، تمرینات خود را انجام میدهیم و آماده مسابقه هستیم.»
حمایت مردم بیشتر از مسئولان است!
هر دو ورزشکار الیاس پرهیزگار و امیرحسین شهیدی از حمایت مردم محله و شهر و استان بهعنوان یکی از دلگرمیهای خود یاد میکنند و میگویند: «با وجود استقبال گسترده مردم از کشتی باچوخه و حضور علاقهمندان و ورزشکاران فراوان، هیچ حمایتی از سوی مسئولان برای احداث و تجهیز میدانهای چوخه انجام نشده و تأمین جوایز مسابقات نیز صرفاً با مشارکت و کمکهای مردمی صورت گرفته است.» پرهیزگار با انتقاد از نبود حمایت ادارهکل ورزش و جوانان استان از بیتوجهی به کسب ۱۰ مدال آسیایی و جهانی، نبود حمایت مالی، شغلی و تأمین هزینه اردوها گلایه کرد. وی با اشاره به ۱۱ سال حضور در اردوهای تیم ملی، مدال المپیک را آرزوی اصلی خود دانست.
جودو به جای چوخه؛ چون مسابقات جهانی ندارد
امیرحسین شهیدی اصالتاً اهل روستای شفیع، در محدوده بین قوچان و چناران است و چنانکه خودش میگوید از طایفه ورانلو است. وی درباره انتخاب جودو به عنوان ورزش حرفه ای خود میگوید: «از کودکی کشتی باچوخه کار میکردم و کمکم به جودو علاقهمند شدم. حدود ۱۶ تا ۱۷ سالگی بود که جودو را بهصورت حرفهای شروع کردم. کشتی با چوخه بیشتر در خراسان برگزار میشود و مسابقات قهرمانی آسیا و جهان برای آن نداریم که بتوانیم به آنها امیدوار باشیم. حتی مسابقات المپیک هم در این رشته نیست. به همین دلیل جودو را انتخاب کردیم چون به چوخه نزدیک است و میتوانیم در مسابقات خارجی شرکت کنیم و مدال بگیریم.»
اولین مدال جودو در رقابتهای اردن
شهیدی درباره نخستین تجربه حضورش در رده سنی بزرگسالان و رقابتهای کاپ آسیا در اردن، که موفق به کسب مدال برنز شد، میگوید: «حریف اولم از اردن بود، حریف دومم از تونس که توانستم او را ببرم. حریف سوم هم از قبرس بود که قبل از فینال به او باختم. برای مدال برنز هم با حریفی از کویت مسابقه دادم و پیروز شدم.» وی سطح مسابقات را بالا توصیف میکند و می افزاید: «این نخستین سفر خارجی و نخستین مسابقهام در رده بزرگسالان بوده است. با کمتجربگی مسابقه دادم و بازی قبل از فینال را واگذار کردم. این اتفاق برایم خاطره بسیار تلخی بود.» وی با بیان این که در حال حاضر سرباز است و طبیعتا برای دریافت مجوز خروج از کشور با محدودیتهایی روبهروست، میگوید: «برای من معمولاً مجوز خروج در لحظه آخر صادر میشود. در دو سه سفری هم که رفتم، مجوز روز آخر تأیید شد.»

از محله آرامگاه فردوسی تا مدال طلای کاپ آسیا
الیاس پرهیزگار ۲۲ سال دارد و از اهالی محله آرامگاه فردوسی مشهد است . از او درباره حریفان و سطح مسابقات و کسب مدال طلایش میپرسم که با خنده و اعتماد به نفسی سرشار از غرور میگوید: «من معمولاً به حریفانم نگاه نمیکنم که اهل کجا هستند یا چه کسیاند. فقط روی مسابقه خودم تمرکز میکنم. هدف من مدال جهانی و المپیک است. این مدالها برای من خیلی قانعکننده نیستند، چون فکر میکنم توانایی بچههای ایران در جودو بالاست و میتوانیم به موفقیتهای بزرگتری برسیم.»
گود محله فردوسی؛ میدان پهلوانخیز مشهد تعطیل است
الیاس پرهیزگار که انگار دلخوری در نگاه و صدایش موج میزند، میگوید: «محله آرامگاه فردوسی واقعاً استعدادهای زیادی دارد. بچهها از کودکی به گود میآیند، با هم کشتی میگیرند. به همین دلیل به قول ما مشهدیها، آن محله پهلوانخیز است. اما متأسفانه حدود دو سال است که گود تعطیل شده و فعالیتی ندارد. »
کاهش ۶ کیلو وزن در 2روز
پرهیزگار وقتی می خواهد خاطره ای برایمان تعریف کند؛ با خنده میگوید: «من کلا شکمو هستم» و ادامه میدهد: «چون زمان اعزام مشخص نبود، نتوانسته بودم رژیمم را بهطور کامل رعایت کنم. همراه بچهها در تهران برای شام بیرون رفتیم اما وقتی به خوابگاه برگشتیم، متوجه شدیم صبح روز بعد باید حرکت کنیم به سمت اردن. از همان لحظه رژیم را شروع کردم. وقتی به محل مسابقه رسیدیم، هنوز اضافهوزن داشتم. دیگر چیزی نمیخوردم. لباس مخصوص کاهش وزن یا همان لباس سونا را پوشیدم و روی تردمیل دویدم. بعد به خوابگاه برگشتم و کمی استراحت کردم و عصر هم همراه بچهها تمرین پرفشار داشتیم، در مجموع حدود ۶ کیلو وزن را در دو روز کم کردم. واقعاً اذیت شدم، اما خوشبختانه به وزن مدنظر رسیدم.»
در هر شرایطی تمرینات خود را داریم
پرهیزگار می گوید: «با آغاز دوباره شرایط جنگی، برخی سفرها و اردوها لغو شد و ورزشکاران نتوانستند مطابق برنامه برای مسابقات آماده شوند. ورزشکاران کشورهای خارجی فکر میکردند چون ما در شرایط جنگی هستیم، آمادگی بالایی نداریم و تمرین نمیکنیم. اما در مسابقات قهرمانی آسیا، بچهها یکییکی مدال گرفتند و تیم پسران ایران قهرمان شد. این نشان داد که با وجود همه شرایط، تمرینات خود را انجام میدهیم و آماده مسابقه هستیم.»
حمایت مردم بیشتر از مسئولان است!
هر دو ورزشکار الیاس پرهیزگار و امیرحسین شهیدی از حمایت مردم محله و شهر و استان بهعنوان یکی از دلگرمیهای خود یاد میکنند و میگویند: «با وجود استقبال گسترده مردم از کشتی باچوخه و حضور علاقهمندان و ورزشکاران فراوان، هیچ حمایتی از سوی مسئولان برای احداث و تجهیز میدانهای چوخه انجام نشده و تأمین جوایز مسابقات نیز صرفاً با مشارکت و کمکهای مردمی صورت گرفته است.» پرهیزگار با انتقاد از نبود حمایت ادارهکل ورزش و جوانان استان از بیتوجهی به کسب ۱۰ مدال آسیایی و جهانی، نبود حمایت مالی، شغلی و تأمین هزینه اردوها گلایه کرد. وی با اشاره به ۱۱ سال حضور در اردوهای تیم ملی، مدال المپیک را آرزوی اصلی خود دانست.
جودو به جای چوخه؛ چون مسابقات جهانی ندارد
امیرحسین شهیدی اصالتاً اهل روستای شفیع، در محدوده بین قوچان و چناران است و چنانکه خودش میگوید از طایفه ورانلو است. وی درباره انتخاب جودو به عنوان ورزش حرفه ای خود میگوید: «از کودکی کشتی باچوخه کار میکردم و کمکم به جودو علاقهمند شدم. حدود ۱۶ تا ۱۷ سالگی بود که جودو را بهصورت حرفهای شروع کردم. کشتی با چوخه بیشتر در خراسان برگزار میشود و مسابقات قهرمانی آسیا و جهان برای آن نداریم که بتوانیم به آنها امیدوار باشیم. حتی مسابقات المپیک هم در این رشته نیست. به همین دلیل جودو را انتخاب کردیم چون به چوخه نزدیک است و میتوانیم در مسابقات خارجی شرکت کنیم و مدال بگیریم.»
اولین مدال جودو در رقابتهای اردن
شهیدی درباره نخستین تجربه حضورش در رده سنی بزرگسالان و رقابتهای کاپ آسیا در اردن، که موفق به کسب مدال برنز شد، میگوید: «حریف اولم از اردن بود، حریف دومم از تونس که توانستم او را ببرم. حریف سوم هم از قبرس بود که قبل از فینال به او باختم. برای مدال برنز هم با حریفی از کویت مسابقه دادم و پیروز شدم.» وی سطح مسابقات را بالا توصیف میکند و می افزاید: «این نخستین سفر خارجی و نخستین مسابقهام در رده بزرگسالان بوده است. با کمتجربگی مسابقه دادم و بازی قبل از فینال را واگذار کردم. این اتفاق برایم خاطره بسیار تلخی بود.» وی با بیان این که در حال حاضر سرباز است و طبیعتا برای دریافت مجوز خروج از کشور با محدودیتهایی روبهروست، میگوید: «برای من معمولاً مجوز خروج در لحظه آخر صادر میشود. در دو سه سفری هم که رفتم، مجوز روز آخر تأیید شد.»
10 صفحه اول
پربازدیدترین اخبار
اخبار برگزیده
-
ایست شرکتهای کارور به قبوض نجومی گاز
-
گرد تعطیلی بر میدان پهلوانخیز مشهد
-
داد مردم از انباشت زبالههای روستایی مشهد!
-
سرنا نواز درجه یک
-
جذب 8 همت از اعتبارات مالیاتی برای طرح های تحقیقاتی
-
افتتاح 4 پروژه با 18 میلیون دلار سرمایهگذاری خارجی
-
فرزند خردسال، پای پدر و مادر را به پلیس فتا باز کرد
-
کشف 120 تن کود خارج از شبکه توزيع در سبزوار
-
استقبال از دختر برنزی فوتسال ایران
-
تاوان زیرمیزی؛ 3 مطب پزشکی در مشهد پلمب شد
-
فرزند خردسال، پای پدر و مادر را به پلیس فتا باز کرد


