برخی آن قدر مسخ این رسانه ها، یعنی رسانه های همسو با اتاق جنگ دشمن می شوند که از پس تشخیص حق و باطل آشکارترین موضوعات و وقایع بر نمی آیند. تحلیل نوع و گونه اطلاع رسانی و تفسیر رویدادها توسط رسانه های فارسی زبان ضد ایرانی، این حقیقت را آشکار می کند که یک انسان فقط در یک صورت می تواند این حجم علیه وطن، مردم و کشور خود لفاظی کند که بی شرف باشد و لاغیر.یعنی، بی شرفی و بی وطنی است که می تواند بهانه درخوری برای عوامل این رسانه ها باشد تا رفتار دور از انصاف آنان علیه وطن و ناموس خودشان توجیه شود وگرنه هیچ دلیلی برای این عملکرد نمی توان یافت.اخیرا در لابه لای این رسانه ها البته خبرنگاران و تحلیل گران کمی منصف هم یافت می شود؛ برخی از آنان هنگام گزارش جنایات علیه مردم ایران، بغض می کنند؛ آنان که به عنوان خبرنگاران میدانی در منطقه حضور دارند، حقیقت و واقعیت را با چشم های خود به وضوح می بینند و لمس می کنند. بخشی از فعالان رسانه ای نیز از همان سوی جهان، دل در گرو وطن داده و می دهند و پشت نام وطن و ایران عزیز می ایستند اگرچه برایشان هزینه ساخته شود.
​​​​​​​
مردم علیه اتاق های جنگ رسانه ای 
در این شب ها که خیابان، میعادگاه مردم وطن دوست است، پویش های متعددی همچون « نه به اینترنشنال» علیه رسانه های معاند که به اتاق جنگ رسانه ای علیه ایران تبدیل شده،در حال برگزاری است.تلاش این پویش ها،ایجاد موج مردمی علیه این رسانه ها و اقدامات حقوقی در مجامع بین المللی درجهت آگاه سازی جنایات رسانه ای آن ها علیه مردم است که امروز به نفرت برانگیزترین میزان خود که غایت آن بی شرفی است، رسیده است.
توصیه دقیق رهبر 
امروز نمی توان ایرانی بود و این رسانه های خونخوار را دلسوز ایران دانست؛ رهبر انقلاب، آیت ا... سید مجتبی خامنه ای، در پیام چهلم شهادت رهبر شهید در این باره به نکته ظریفی اشاره کردند: «مراقبت از گوش هایمان که پنجره مغز و قلب است در مقابل رسانه‌های تحت حمایت دشمن یا همسوی با ایشان امری لازم است. مسلّماً آن رسانه‌ها خیرخواه کشور و ملت ایران نیستند و این معنا بارها ثابت شده است. بنابراین یا اساساً مواجهه و استفاده از آن ها را ترک کنیم یا اقلاً با سوء ظن فراوان با هر چیزی که ارائه می دهند، برخورد کنیم.»
به این دلایل
تحلیل محتوای رسانه ای همچون اینترنشنال که مرز وقاحت علیه مردم ایران را به انتها رسانده، در جنگ تحمیلی دوم و سوم این نتایج را پیش روی ما قرار می دهد:
-ایجاد رعب و وحشت در زمان حملات آمریکایی صهیونی
-جمع آوری اطلاعات از موقعیت های حساس کشور به نفع دشمن
-القای حس بی اعتمادی عمومی و حذف  امید به آینده
-شایعه سازی با هدف لگد به همبستگی مردم
-توجیه جنایات آمریکایی صهیونی
-سانسور حملات دشمن به اهداف غیرنظامی
-مشروع جلوه دادن حمله به ایران
-تحریک اقوام ایرانی در جهت التهاب آفرینی
-تلاش مداوم در راستای تولید اختلاف، تفرقه و دوقطبی سازی