​​​​​​​

دو روز از پرواز ابدی مرد همیشه طلایی کشتی ایران می‌گذرد؛ اما داغ فقدان عبدا... موحد، اسطوره بی‌بدیل ورزش کشورمان، همچنان بر سینه تشک کشتی و قلب عاشقان این رشته سنگینی می‌کند. موحد در ۸۶ سالگی و پس از یک عمر افتخارآفرینی و خوش‌نامی، جان به جان‌آفرین تسلیم کرد تا نامش برای همیشه به عنوان یکی از پرافتخارترین آزادکاران تاریخ با شش مدال طلای متوالی جهان و المپیک، در تاریخ جاودانه شود. همین مدال‌های مرد همیشه طلایی ایران باعث شده نامش در «تالار مشاهیر اتحادیه جهانی کشتی» که برای قهرمانان کشتی آزاد جهان در سده بیستم تاسیس شده، پس از حمید سوریان در رده یازدهم جهان قرار گرفته باشد. 
اما آنچه موحد را در تاریخ ورزش ایران متمایز و دست‌نیافتنی کرد، تنها مدال‌های درخشانش در آوردگاه‌های جهانی و المپیک ۱۹۶۸ مکزیکوسیتی نبود، بلکه منش پهلوانی و عِرق ملی او بود. او که سال‌ها در آمریکا زندگی می‌کرد، پیشنهاد سرمربیگری تیم ملی کشتی این کشور را قاطعانه رد کرد؛ چراکه قلبش اجازه نمی‌داد فنونی را به غریبه‌ها بیاموزد که روزی قرار باشد با آن‌ها پشت کشتی‌گیران ایرانی را به خاک بمالند. عبدا... موحد آخرین بار حدود دو سال پیش از المپیک پاریس در خانه کشتی حاضر شد، با جوانان گپ و گفتی صمیمانه داشت و به آن‌ها روحیه داد. جالب این جاست که یکی از بهترین نتایج تاریخ کشتی ایران در همان المپیک پاریس رقم خورد و بی‌شک حضور، صحبت‌ها و نفس گرم این مرد طلایی در ثبت این درخشش تاریخی بی‌تاثیر نبوده است. 
در این دو روز گذشته، خیل عظیمی از کشتی‌گیران، پیش کسوتان و قهرمانان ملی با انتشار پیام‌هایی پراحساس به این ضایعه تلخ واکنش نشان داده و از موحد به‌عنوان «نماد طلا و اخلاق» یاد کردند. جامعه کشتی، یکی از ستون‌های تاریخ خود را از دست داده، اما نام عبدا... موحد برای همیشه در حافظه ورزش ایران زنده خواهد ماند.