اگر شرایط ویزیت متخصص در مراکز دولتی همچون حالا سخت و وقت گیر نبود، می شد گفت، کسانی که امکان و توان مالی بهتری دارند با انتخاب خودشان، در مراکز خصوصی و مطب ها مسیر درمان را پیگیری می کنند.
این در حالی است که اکنون بخش قابل توجهی از مراجعات بیماران به متخصصان در مطب ها و مراکز خصوصی انجام می شود؛ این یعنی پرداخت هزینه های درمان با نرخ های غیردولتی. به طور نمونه، هزینه ویزیت متخصص و فوق تخصص در این مراکز 600 و 700 هزار تومان است. 
آیا پرداخت این مبالغ برای مراجعه کنندگان بیمه سلامت که اغلب از دهک های پایین و فاقد بیمه تکمیلی اند، زیاد نیست؟ تازه به این مبلغ، هزینه دارو را هم باید افزود که گرانی دارو در این روزها، خود یک غصه بزرگ است.
واقعیت این است که در سال های اخیر، مسئله درمان با وجود اقدامات حمایتی که البته تعدادش زیاد هم نبوده، هنوز در سبد هزینه عموم مردم گران تمام می شود.
آری! همچنان این پرسش اساسی وجود دارد که چرا تلاش نمی شود، با اتخاذ تدابیر ویژه ای از سوی دولت بتوان از درد بیماران کاست؟