زیر آوار، هنوز زندگی بود
روایت عملیاتهای نفسگیر امدادگران هلال احمر خراسان رضوی و لئو سگ زندهیاب قهرمان در جنگ تحمیلی سوم که به کمک هموطنان مان در تهران شتافتندنویسنده: مریم رستگار
مترجم:

در هر حادثه، قبل از آنکه گردوغبار فرو بنشیند و صدای آژیرها خاموش شود، این امدادگران هلال احمر هستند که زودتر از همه به دل خطر میزنند؛ نخستین چهره هایی که مصدومان در سختترین لحظههای زندگیشان میبینند. چه در سیل و زلزله، چه در تصادف و آتشسوزی و چه در جنگ، آنها همان کسانی هستند که میان دود، آوار و ترس، هنوز دنبال نشانهای از زندگی میگردند.
در هر حادثه، پیش از خاموش شدن آژیرها، امدادگران هلال احمر نخستین کسانی هستند که وارد میدان خطر میشوند؛ چه در سیل و زلزله و چه در جنگ. در جریان جنگ رمضان نیز نیروهای واکنش سریع هلال احمر خراسان رضوی از نخستین روزها به تهران اعزام شدند تا در میان آوار ساختمانهای تخریبشده به جستوجوی مصدومان و جانباختگان بپردازند. به گزارش خراسان رضوی، در میان نیروهای امدادی، نام «لئو» سگ زندهیاب هلال احمر خراسان رضوی بیش از همه شنیده شد؛ سگی که توانست
۹ نفر را زنده از زیر آوار پیدا کند. امین عیدی، کارشناس ارشد امداد و نجات و مربی لئو، میگوید: این سگ از دو ماهگی تحت آموزش قرار گرفت و پس از دو سال به مرحله تخصصی رسید. به گفته او، لئو در بیش از ۲۲ عملیات سنگین حضور داشت و علاوه بر کمک به نجات افراد گرفتار، در کشف پیکر حدود ۳۰ تا ۳۵ شهید نیز نقش مؤثری ایفا کرد. عیدی با اشاره به اهمیت «زمان طلایی» پس از انفجار ادامه می دهد: هرچه امدادگران سریعتر به محل برسند، احتمال زنده ماندن مصدومان بیشتر است و هنوز هم سگهای زندهیاب بهترین ابزار شناسایی افراد زیر آوار به شمار میروند.
لئو؛ از پیدا کردن شهروندان زیر آوار تا بمب عمل نکرده!
کارشناس ارشد امداد و نجات و مربی از عملیاتی یاد میکند که لئو محل شش نفر را شناسایی کرد و چهار نفر از آنها زنده نجات یافتند. در عملیاتی دیگر نیز هنگام جستوجوی پیکر یک کودک، این سگ یک موشک عملنکرده را کشف کرد؛ موشکی که در صورت انفجار میتوانست جان بیش از ۱۵۰ نفر را بگیرد.این امدادگر درباره شرایط سخت عملیاتها میگوید: بارها در حین عملیات احتمال حمله دوباره وجود داشت، اما نیروها صحنه را ترک نمیکردند. عیدی، تلخترین صحنههای جنگ را نیز روایت میکند؛ از جستوجوی پیکر کودکی که تنها بخشی از آن پس از ساعتها جستوجو پیدا شد تا دختری که زیر آوار با صدایی ضعیف پدرش را صدا میزد، اما حمله دوباره مانع ادامه عملیات نجات شد. وی اضافه می کند: لئو نیز در جریان عملیاتها از آسیب جنگ در امان نماند و به دلیل آلودگی شدید دچار مسمومیت شد، اما پس از درمان دوباره به عملیات بازگشت. نجات جان انسانها قابل قیمتگذاری نیست، اما لئو ارزشمندترین ابزاری بود که در این جنگ به ما کمک کرد.
امدادرسانی زیر آتشبار دشمن
مجید زارع، فرمانده تیم واکنش سریع هلال احمر خراسان رضوی، نیز جنگ را متفاوت از همه عملیاتهای قبلی توصیف میکند. به گفته او، امدادگران با وجود تجربه سیل و زلزله، این بار با خطر دائمی حملات و تخریبهای گسترده روبهرو بودند و حتی خودروها و پایگاههای امدادی نیز هدف قرار میگرفتند. وی میگوید: با وجود هشدارهای مکرر برای تخلیه مناطق، نیروها تنها به نجات مردم فکر میکردند. زارع همچنین از همراهی مردم یاد کرد؛ مردمی که در روزهای سخت جنگ برای امدادگران آب، غذا و افطار میآوردند و در کنار آنها میماندند. مصطفی ذاکر، معاون امداد و نجات هلال احمر خراسان رضوی نیز اعلام کرد در طول جنگ رمضان، ۱۲ تیم امدادی شامل ۴۴ امدادگر از این استان به تهران اعزام شدند و نیروها برای حفظ توان عملیاتی، هر ۱۰ روز جایگزین میشدند.
10 صفحه اول
پربازدیدترین اخبار
اخبار برگزیده
-
نان برخی در هیاهوسازی است!
-
بازار برق در مسیر بازآرایی
-
زیر آوار، هنوز زندگی بود
-
ماجرای درگیری مسلحانه پلیس با قاتل فراری!
-
پای کلاس درس رسانه فردوسی
-
تزیین کیک رئیسجمهور با تباهی کودکی
-
تولید قراردادی مرغ؛ طرح ثبات سازی که متوقف شد
-
سوغات پکن، تقریبا هیچ!
-
سریال غلط های زیادی بن زاید
-
همچون فردوسی خیزش ملت ایران را ماندگار کنید


