از همان روزی که مشخص شد جام جهانی قرار است با ۴۸ تیم برگزار شود، بسیاری از کارشناسان به افت کیفیت رقابت‌ها اعتراض داشتند؛ موضوعی که حالا با تماشای بازی‌های نه‌چندان جذاب مرحله گروهی کاملا به چشم می‌آید. حضور تیم‌های گمنام باعث شده تا بازی‌های یک‌طرفه و بدون هیجان زیادی را ببینیم و شاید به جرئت بتوان گفت در این مسابقات تنها شاهد ۸ بازی واقعا سطح بالا در مرحله گروهی هستیم. امشب ساعت ۲۳:۳۰ اما یکی از همان دیدارهای شگفت‌انگیز و کلاسیک فرا می‌رسد؛ تقابل حساس انگلیس و کرواسی. این جدال یادآور نیمه‌نهایی تلخ جام ۲۰۱۸ برای انگلیسی‌هاست که کروات‌ها در وقت‌های اضافه سه شیرها را حذف کردند. هرچند انگلیس پس از آن در یورو و لیگ ملت‌ها انتقام گرفت، اما شاگردان توخل در جام جهانی به دنبال تسویه حساب نهایی با دالیچ هستند. به بهانه این دیدار جذاب، شرایط دو تیم را در این مطلب بررسی کردیم.
​​​​​​​
سه شیرها را توفان هوریکانی هم از پا در نمی‌آورد!
روند آماده‌سازی تیم ملی انگلیس برای این مسابقات، پر از اتفاقات عجیب و غریب بوده است. توفان، آخرین بازی دوستانه پیش از مسابقات آن‌ها در اورلاندو را به تعویق انداخت، لباس‌هایشان در حین انتقال از فلوریدا به کانزاس‌سیتی دزدیده شد و بازیکنان مجبور شدند در میان هشدارهای توفان، در اقامتگاه‌های خود حبس شوند. با این حال، منابع نزدیک به تیم می‌گویند بازیکنان کاملا متمرکز و مصمم هستند و حتی یک توفان هوریکانی هم نمی‌تواند آن‌ها را از مسیرشان منحرف کند. این صحبت‌ها نشان می‌دهد سه شیرها امسال بیش از پیش تشنه بازگرداندن جام به خانه هستند. آن‌ها در ۸ مسابقه مقدماتی جام جهانی با اقتدار و بدون دریافت حتی یک گل به پیروزی رسیدند. توماس توخل اکنون تیمی در دست دارد که اگر اتفاق خاصی رخ ندهد، می‌تواند به راحتی در جمع ۴ تیم برتر جام قرار بگیرد. هرچند که او روی نام ۱۱ بازیکن سرشناس خط کشید، اما شاید این تصمیم کاملا درستی بود؛ چراکه تجربه نشان داده تیمی در جام جهانی قهرمان می‌شود که بازیکنانش خود را فدای موفقیت تیمی کنند، نه این که صرفا مجموعه‌ای از ستاره‌های نامتوازن باشند.
پیرمردهای خستگی‌ناپذیر و حسرت بزرگ استقلالی‌ها
به جرئت می‌توان گفت که کرواسی یکی از بهترین و باثبات‌ترین تیم‌های چند سال اخیر فوتبال جهان است. آن‌ها در جام ۲۰۱۸ نایب‌قهرمان شدند، در جام قبلی در نیمه‌نهایی به آرژانتین قهرمان باختند و با شکست دادن مراکش در دیدار رده‌بندی به مقام سوم رسیدند. تیمی که اگرچه همواره میانگین سنی بالایی داشته و زلاتکو دالیچ بابت آن نقد می‌شود، اما در دو دوره اخیر با شایستگی روی سکو رفته است. تخصص اصلی این تیم مورد احترام، کشاندن بازی‌ها به وقت‌های اضافه و زدن ضربه مهلک در خسته‌کننده‌ترین دقایق مسابقه است؛ اتفاقی که با وجود سن بالای بازیکنانشان به طرز شگفت‌انگیزی در آن موفق هستند. کرواسی هم مانند انگلیس مقتدرانه با ۷ برد و یک مساوی راهی جام شد. با این حال، آن‌ها در بازی‌های دوستانه اخیر برابر برزیل و بلژیک که نشان دادند تیم‌های روی فرمی نیستند، متحمل دو شکست شدند. شاید عجیب باشد اما هنوز هم بهترین بازیکن کرواسی، لوکا مودریچ ۴۰ ساله است که همچون یک مهندس، میانه میدان را رهبری می‌کند و این جام احتمالا ایستگاه پایانی اوست. اما نکته جالب و حاشیه‌ای برای ما ایرانی‌ها این جاست که زلاتکو دالیچ روزگاری در آستانه نشستن روی نیمکت استقلال بود، اما مدیران وقت وینفرد شفر را به بهانه کارنامه بهتر انتخاب کردند. دالیچ رفت و با کرواسی دوم و سوم جهان شد تا حسرتی بزرگ باقی بماند!
شطرنج‌بازان دفاعی در برابر ماشین هجومی توخل
کروات‌ها نشان داده‌اند که شطرنج‌بازان قهاری در زمین فوتبال هستند و نفس هر تیمی را می‌گیرند. برای آن‌ها فرقی ندارد حریف چه نامی داشته باشد؛ فوتبال پیچیده و شطرنج‌گونه با بازیکنانی سخت‌کوش که هرگز ناامید نمی‌شوند، امضای کار دالیچ است. وظیفه آن‌ها مبارزه تا آخرین قطره خون است. در سمت مقابل اما، سه شیرها بازیکنان هجومی و ترسناکی دارند که کابوس هر خط دفاعی هستند. 
حضور بهترین مهاجم حال حاضر جهان یعنی هری کین، در کنار دکلان رایس به عنوان بهترین هافبک انگلیس و وینگرهای سرعتی و ویرانگری مانند بوکایو ساکا و آنتونی گوردون (که به تازگی راهی بارسلونا شده) دست توماس توخل تئوریسین را باز گذاشته است. حالا باید دید در این نبرد تماشایی، فوتبال دفاعی و مبتنی بر ضدحمله کروات‌ها پیروز می‌شود یا رویکرد سراسر هجومی انگلیسی‌ها؟