​​​​​​​
برخلاف ادعاهایی که از سوی برخی مقامات اروپایی و آمریکایی درباره عدم همراهی و مشارکت پیمان نظامی ناتو در جنگ اخیر واشنگتن و تل آویو علیه ایران مطرح شد، به تازگی دبیرکل ناتو به نقش این سازمان نظامی و کشورهای اروپایی در بمباران ایران اعتراف کرده است. «مارک روته»، دبیرکل ناتو، در اظهاراتی اعتراف کرد که اعضای سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) پایگاه‌های خود را برای تجاوز علیه ایران در اختیار ایالات متحده قرار داده‌اند. روته با حمایت از آمریکا در جنگ علیه ایران در جریان یک مصاحبه اعلام کرد: فکر می‌کنم ترامپ دقیقا کاری را که لازم است انجام می‌دهد و مسیر فعلی او برای دستیابی به توافق درست است. دبیرکل ناتو در ادامه به همکاری نزدیک اعضای این اتحاد نظامی با آمریکا در تهاجم علیه ایران اشاره و اعتراف کرد که با وجود برخی مخالفت‌های آشکار، بسیاری از اعضای سازمان پیمان آتلانتیک شمالی به طرق مختلف از این تهاجم نظامی حمایت کردند.
دبیرکل ناتو با اعتراف مجدد به کمک کشورهای عضو ناتو به جنگ تحمیلی آمریکا علیه ایران، افشا کرد: «حدود ۵ هزار هواپیمای آمریکایی در طول هفته‌های جنگ از پایگاه‌های اروپایی برخاستند». روته در این‌باره ادامه داد: «در طول جنگ ایران، فرودگاه بخارست برای پرواز هواپیماهای سوخت‌رسانی آمریکایی به روی ترافیک هوایی بسته شده بود». روته گفت: اکنون شاهد هستیم که متحدان اروپایی این پیمان، یگان‌های نظامی خود را برای کمک به عملیات مین‌روبی در نزدیکی تنگه هرمز مستقر می‌کنند. وی مدعی شد در مجموع بین چهار هزار تا پنج هزار هواپیمای آمریکایی از پایگاه‌های اروپایی برای پشتیبانی از این عملیات به پرواز درآمده‌اند و افزود: «اگر به ایتالیا نگاه کنید، ۵۰۰ هواپیمای آمریکایی از پایگاه‌های این کشور برای حمایت از عملیات خشم حماسی به پرواز درآمدند. این رقم بسیار بزرگی است.»
این در حالی است که پیشتر ترامپ مدعی شده بود ناتو و کشورهای اروپایی در جریان جنگ علیه ایران در کنار واشنگتن قرار نداشتند. در عین حال مدارک و شواهد بیشتری در دست است که نشان می‌دهد کشورهای اروپایی و اعضای ناتو شریک تجاوز نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران هستند.  در این گزارش چگونگی مشارکت ناتو در جنگ علیه ایران را بررسی خواهیم کرد:
1- استفاده از پایگاه‌های نظامی کشورهای عضو ناتو
مهم‌ترین سندی که درباره استفاده از پایگاه‌های ناتو در جنگ علیه ایران وجود دارد، اظهارات اخیر دبیرکل ناتو درباره استفاده آمریکا از پایگاه‌های نظامی در ایتالیاست که این اظهارات در مقدمه گزارش به تفصیل مورد اشاره قرار گرفت. پیشتر هم دولت ایتالیا به گزارش‌های پراکنده درباره استفاده از پایگاه‌های نظامی این کشور در جنگ علیه ایران واکنش نشان داده و گفته بود که تنها مجوز پروازهای لجستیکی داده شده بود، نه عملیات رزمی مستقیم. این اظهارات و واکنش‌ها نشان می‌دهد که دست‌کم زیرساخت‌های برخی کشورهای عضو ناتو در اختیار آمریکا قرار گرفته است، حال این که ماهیت این استفاده چگونه بوده، بحث دیگری است.گزارش‌ها نیز حاکی از آن است که آمریکا در جریان عملیات نظامی علیه ایران، طبق گزارش‌های منتشرشده، از پایگاه هوایی سیگونلا (Sigonella) در جزیره سیسیل ایتالیا برای پشتیبانی لجستیکی، اطلاعاتی، شناسایی و جابه‌جایی تجهیزات و نیروها استفاده کرده است.
همچنین پایگاه هوایی آویانو در ایتالیا یکی دیگر از مهم‌ترین پایگاه‌های نیروی هوایی آمریکا در اروپاست و قابلیت استقرار جنگنده‌های آمریکایی را دارد و نام آن در گزارش‌های مربوط به عملیات علیه ایران مطرح شده است.
2-  اشتراک‌گذاری اطلاعات و زیرساخت‌های اطلاعاتی
یکی از موضوعاتی که بارها مطرح شده، استفاده آمریکا از شبکه‌های اطلاعاتی، ماهواره‌ای و شناسایی متعلق به کشورهای عضو ناتو است. ناتو هم به صورت رسمی درباره مأموریت‌های دفاعی آواکس و آمادگی رزمی خود در طول جنگ علیه ایران اطلاع‌رسانی کرده است. ناتو در گزارشی همزمان با جنگ علیه ایران اعلام کرد که هواپیماهای آواکس (سامانه هشدار زودهنگام و کنترل هوابرد) به مأموریت‌های نظارتی خود ادامه داده و در برخی مناطق، به‌ویژه جناح شرقی و جنوبی ائتلاف، حضور پررنگ‌تری داشته‌اند. این هواپیماها با رادار قدرتمند خود می‌توانند صدها کیلومتر اطراف را زیر نظر بگیرند و اطلاعات را به مراکز فرماندهی و جنگنده‌های متحدان منتقل کنند.  طبق گزارش‌های منتشرشده، بخشی از این مأموریت‌ها از پایگاه قونیه در ترکیه انجام می‌شد و تمرکز آن ها از رصد روسیه به سمت پایش تحرکات مرتبط با ایران تغییر کرده بود. البته این گزارش‌ها عمدتاً به نقل از منابع آگاه و رسانه‌هایی مانند بلومبرگ منتشر شدند و ناتو جزئیات عملیاتی آن ها را اعلام نکرده است.یکی از مهم‌ترین وظایف آواکس، مدیریت نبرد هوایی است. این هواپیماها مسیر پرواز هواپیماها و موشک‌ها را رصد می‌کنند، اطلاعات را به مراکز فرماندهی منتقل می‌کنند، جنگنده‌ها و سامانه‌های پدافندی را هدایت می‌کنند و تصویری مشترک از میدان نبرد برای اعضای ناتو ایجاد می‌کنند. بنابراین حتی اگر هواپیماهای ناتو بمب یا موشکی شلیک نکنند، اطلاعات آن ها می‌تواند برای حفاظت از نیروهای آمریکا و متحدانش ارزش عملیاتی بالایی داشته باشد و این اطلاعات و اشتراک گذاری آن از سوی ناتو با رژیم صهیونیستی و آمریکا بسیار محتمل است.
 3-  مشارکت کشورهای عضو
اگرچه سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) به‌عنوان یک سازمان بین‌المللی رسماً وارد جنگ آمریکا علیه ایران نشد، اما برخی کشورهای عضو ناتو به دلیل میزبانی از پایگاه‌های نظامی آمریکا، به‌طور غیرمستقیم در پشتیبانی از این عملیات نقش داشتند. منظور از پشتیبانی لجستیکی مجموعه اقداماتی است که امکان اجرای عملیات نظامی را فراهم می‌کند؛ از جمله سوخت‌گیری هواپیماها، انتقال تجهیزات و مهمات، جابه‌جایی نیروها، تعمیر و نگهداری هواپیماها، تأمین قطعات، استفاده از باندهای پروازی و مراکز فرماندهی و هماهنگی پروازها. این اقدامات نقش مهمی در تداوم عملیات نظامی آمریکا علیه ایران ایفا کرده است. علاوه بر این، گزارش‌های منتشرشده حاکی از آن است که آمریکا از شبکه گسترده پایگاه‌های خود در کشورهای عضو ناتو برای انتقال نیرو، تجهیزات و هواپیماهای سوخت‌رسان میان آمریکا، اروپا و خاورمیانه استفاده کرده است. این شبکه موجب شد هواپیماهای آمریکایی بتوانند با سرعت بیشتری به منطقه عملیات اعزام شوند و پشتیبانی مستمر دریافت کنند. در نتیجه، برپایه اطلاعات رسمی و گزارش‌های منتشرشده، می‌توان گفت برخی کشورهای عضو ناتو با فراهم کردن زیرساخت‌های لجستیکی، ترابری و پشتیبانی از پایگاه‌های نظامی آمریکا، به‌طور غیرمستقیم از عملیات آمریکا حمایت کردند.
 4- حمایت علنی دبیرکل ناتو از جنگ علیه ایران
دبیرکل ناتو بارها از اقدامات آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه برنامه موشکی و هسته‌ای ایران حمایت کرده است. براساس گزارش نیویورک پست، مارک روته، دبیرکل ناتو در دیدار با ترامپ در کاخ سفید، اقدام آمریکا علیه ایران را اقدامی برای امنیت بین‌المللی توصیف کرد و گفت: اقدامی بسیار مهم است که شما در موضوع ایران انجام دادید؛ این اقدام برای جلوگیری از دستیابی ایران به توانمندی هسته‌ای و امن‌تر کردن جهان بود.او همچنین ترامپ را «رهبر جهان آزاد» خواند و گفت آمریکا مسئولیتی فراتر از مرزهای خود برای امنیت جهانی برعهده گرفته است. این اظهارات از صریح‌ترین حمایت‌های یک دبیرکل ناتو از اقدام نظامی آمریکا در سال‌های اخیر به شمار می‌رود.



فراخبر
اعترافی  علیه افسانه قدرت یک‌جانبه آمریکا 
یکی از مهم‌ترین ابعاد اظهارات روته، تأثیری است که این سخنان بر روایت رسمی آمریکا از جنگ رمضان بر جای می‌گذارد. دونالد ترامپ در طول این جنگ کوشیده بود چنین القا کند که ایالات متحده به‌تنهایی و بدون نیاز به هیچ پشتوانه خارجی قادر به مدیریت میدان نبرد است و ارتش آمریکا برای پیشبرد اهداف خود نیازی به کمک دیگران ندارد. اما سخنان دبیرکل ناتو، صرف‌نظر از جزئیات و دامنه دقیق آن، این واقعیت را برجسته ساخت که عملیات‌های نظامی آمریکا در جهان بر شبکه گسترده‌ای از همکاری‌ها، زیرساخت‌ها و ظرفیت‌های مشترک ائتلافی متکی است. از این منظر، جنگ رمضان نه صرفاً رویارویی ایران با آمریکا و رژیم صهیونیستی، بلکه مواجهه‌ای با مجموعه‌ای از ظرفیت‌های نظامی، اطلاعاتی و لجستیکی بلوک غرب تلقی می‌شود.
همین واقعیت است که ابعاد مقاومت و ایستادگی ایران را در نگاه بسیاری از ناظران برجسته‌تر ساخته و نشان داده است که موازنه قدرت در جهان امروز دیگر صرفاً بر پایه برتری نظامی سنتی تعریف نمی‌ شود. تحولات پس از جنگ رمضان بار دیگر بر حقانیت مواضع جمهوری اسلامی ایران در قبال نقش‌آفرینی قدرت‌های خارجی در منطقه تأکید کرد. تناقض‌ها، ابهامات و روایت‌های متعارضی که از سوی مقام‌های غربی درباره این جنگ مطرح شده، نشان می‌دهد که بسیاری از بازیگرانی که خود را در جایگاه داور و میانجی معرفی می‌کنند، در عمل بخشی از معادله بحران بوده‌اند.در چنین شرایطی، ایران حق خود می‌داند که هرگونه نقش‌آفرینی دولت‌ها در اقدامات تجاوزکارانه علیه امنیت و تمامیت ارضی کشور را از مسیرهای حقوقی، سیاسی و بین‌المللی پیگیری کند. همچنین تجربه جنگ رمضان بار دیگر اهمیت مدیریت هوشمندانه و مسئولانه مؤلفه‌های راهبردی امنیت منطقه، از جمله مسیرهای حیاتی دریایی و کریدورهای انرژی را آشکار ساخت؛ مؤلفه‌هایی که حفظ امنیت و ثبات آن‎ها مستلزم پایان دادن به سیاست‌های مداخله‌جویانه و ماجراجویانه قدرت‌های فرامنطقه‌ای است. جنگ رمضان شاید به پایان رسیده باشد، اما پرسش درباره نقش واقعی ناتو و برخی بازیگران غربی در این رخداد همچنان باقی است؛ پرسشی که پاسخ روشن به آن، نه فقط برای ایران، بلکه برای اعتبار نظم بین‌المللی و ادعاهای غرب درباره حاکمیت قانون و مسئولیت‌پذیری نیز اهمیتی تعیین‌کننده دارد.