​​​​​​​

خراسانی های جوان برای پیشکسوتان خود فرش قرمز پهن کردند. در آستانه روز خبرنگار تحریریه خراسان میزبان خبرنگاران و پیشکسوتانی  بود که در عرصه رسانه موی سپید کردند، انگشتان شان با قلم پیوند خورده و نور دیدگان شان سیاهی دوات را بر کاغذ دوانده است. به گزارش خراسان رضوی، دیدار خراسانی های جوان با پیشکسوتان خود در فضایی آکنده از صمیمیت، محبت و سرشار از احترام برگزار شد. در آن لحظات ناب، گویی زمان در تحریریه متوقف شده بود. بوی کاغذهای کاهی و جوهر چاپ، با خاطرات روزهایی که خبرها نه با فشردن یک دکمه و رصد اخبار که با دویدن‌ها، عرق ریختن‌ها و تپش‌های بی‌امان قلب به دست می‌آمدند، در هم آمیخته بود. هر چروکی که بر چهره‌ این راویان حقیقت نشسته بود، قصه‌ تیترهایی را روایت می‌کرد که روزگاری خواب و خوراک را از آن‌ها گرفته بود. ما جوان‌ترها، با چشمانی پر از شوق و بغضی از سر احترام، به قامت کسانی چشم دوخته بودیم که جوانی‌شان را پای واژه‌ها و روشنگری فدا کرده بودند.
نگاه‌هایشان هنوز همان برّایی و جسارت سال‌های دور را داشت؛ همان نگاهی که از پس عینک‌های قدیمی، به دنبال کشف دردی از جامعه یا فریاد زدن حقیقتی پنهان می‌گشت. وقتی از خاطرات شب‌بیداری‌های تحریریه می‌گفتند، از اضطراب رسیدن مطلب به چاپخانه و از شوق دیدن نامشان در کنار یک گزارش تلخ و شیرین، قلب ما با هر کلمه‌شان می‌تپید. دستان لرزانشان که روزی استوارترین قلم‌ها را بر صفحه می‌رقصاند و تلخ‌ترین دردهای مردم را به امید درمان می‌نوشت، حالا با گرمایی پدرانه و مادرانه در دستان ما گره خورده بود. این دست‌ها، تاریخ زنده و پرافتخار رسانه در خراسان بودند که ما امروز وارث آنیم.
پیوند ریشه و جوانه ها
وقتی قدیمی ترها را از نزدیک می بینی، شکوه و اصالت توأمان تجلی می یابد و تازه به این می اندیشی که افتخارِ نفس کشیدن در تحریریه‌ای را داری که روزگاری قدمگاه این بزرگان بوده است. ما دریافتیم که روی همان صندلی‌هایی می‌نشینیم که آن‌ها نشستند و از همان پنجره‌هایی به شهر نگاه می‌کنیم که آن‌ها برای آبادی‌اش نوشتند و جنگیدند. در این دیدار دلی و بی‌تکلف، تنها یک عهد نانوشته میان ما و موی‌سپیدان بسته شد؛ عهدِ پاسداری از قداست قلم و شرف روزنامه‌نگاری. کاش می شد چند صندلی دیگر هم اضافه کرد برای مرحوم ملک الشعرای بهار، دکتر شریعتی و   صدرالدین حجازی. در آغوش کشیدن این پیشکسوتان، در آغوش کشیدن سال‌ها تجربه، رنج و عشق بود. ما سکوت کردیم و شنونده بودیم، تماشا کردیم و غبطه خوردیم و در دل قول دادیم که نگذاریم آتش این عشق مقدس در هیاهوی سرد دنیای مدرن خاموش شود. آن‌ها با نور دیدگان خود چراغ راه را روشن نگه داشتند تا ما امروز در تاریکی نمانیم و ما نیز با قلب‌هایمان قسم خوردیم که پاسدار این میراث باشیم. تحریریه خراسان در آن روز، نه فقط یک محیط کار، که معبد عشق، اصالت و تعهد بود؛ جایی که ریشه‌ها به جوانه‌ها پیوند خوردند تا درخت تنومند آگاهی، سبزتر از همیشه بماند.
حرکت رو به جلوی خراسان ادامه دارد
مدیرعامل موسسه فرهنگی، هنری خراسان در این نشست با ادای احترام به خراسانی های قدیم گفت: واژه‌ «میزبان» برای توصیف این محفل واژه‌ای دقیق نیست؛ چراکه این مکان، خانه‌ تمامی اعضای خانواده بزرگ خراسان است و شما بزرگواران در حقیقت در سرای خویش حضور دارید. رضا غیاث آبادی افزود: پس از پشت سر گذاشتن فراز و نشیب‌های بسیار، اکنون در نقطه‌ای از ثبات و آرامش قرار گرفته‌ایم. صیانت از جایگاه و دستاوردهای مؤسسه فرهنگی هنری خراسان، در گذشته، حال و آینده، رسالتی سازمانی است که برای تمامی همکاران تعریف شده و امید آن می‌رود که با تداوم این همدلی، چشم‌اندازی روشن و بالنده پیش رو داشته باشیم. وی ادامه داد: با وجود چالش‌هایی که در سال های اخیر کم‌وبیش بر همگان مشهود بوده است  هیچ‌گاه خللی اساسی در روند حرکت روزنامه‌ خراسان و سایر محصولات این مؤسسه ایجاد نشد. این تداوم و ایستادگی، بی‌تردید مرهون الطافِ بی‌کران الهی بوده و رخدادی است که قدردانی و تأمل در آن، امری ضروری است.