​​​​​​​

 پس از شکست مزدوران سعودی در حفظ مواضع خود در برابر پیشروی سریع ارتش یمن، عربستان سعودی که شاهد از بین رفتن یا غنیمت گرفته شدن میلیاردها دلار سرمایه گذاری خود در توسعه زیرساخت های نظامی برای مزدورانش بود، چاره ای به جز ورود مجدد به باتلاق جنگ یمن پیش روی خود ندید و باردیگر به انجام حملات هوایی در یمن روی آورد. این اقدام تجاوزکارانه سعودی‎ها همان‎طور که انتظار می رفت پاسخ مشروع انصارا... را به دنبال داشت و موشک ها و پهپادهای یمنی بلافاصله به سمت اهداف نظامی و اقتصادی در عمق خاک عربستان شلیک شدند. در این چند روز عربستان به شدت ضربه خورده ، بسیاری از تاسیسات انرژی اش آسیب دیده یا از بین رفته است، تا اطلاع ثانوی امکان صادرات نفت از دریای سرخ را هم نخواهد داشت، مزدورانش قلع و قمع شده اند و حملاتش عملا تاثیری در اراده یمنی ها نداشته است. نکته جالب توجه دیگری که در سایه همین تحولات رخ داد، این بود که کشورهای هم‎پیمان سعودی‎ها هیچ‎کدام علاقه ای برای ورود به موضوع یمن از خود نشان ندادند و عملا سعودی‎ها در این مهلکه تنها مانده اند. اول از همه، پاکستان و ترکیه که به تازگی در پیمان دفاعی مکه حتی بند دفاع متقابل را با سعودی‎ها امضا کردند؛ پس از شروع حملات ارتش یمن به عربستان، صرفا به صدور یک بیانیه و محکومیت این حملات بسنده کردند. البته هم ترکیه و هم پاکستان همکاری هایی در حوزه اطلاعاتی و هوایی با ارتش عربستان دارند که موضوع جدیدی نیست ولی همان‎طور که انتظار می رفت پیمان مکه هم نتوانست آنکارا و اسلام آباد را به شراکت در حماقت‎های سعودی‎ها وادار کند. 
عربستان سرخورده و تنها 
سرخوردگی سعودی‎ها از اثبات بی اثری پیمان مکه، ابتدا بن سلمان را دست به دامن ترامپ و حتی نتانیاهو کرد. اما همان‎طور که انتظار می رفت ترامپ و نتانیاهو هم دست رد به سینه بن سلمان زدند و این که ترامپ تنها به ارائه «کمک‌های اطلاعاتی» بسنده کرد، به اذعان نیویورک تایمز، عربستان را «سرخورده» کرد. در همین حین، انهدام ایستگاه های پمپاژ نفت عربستان به ینبع نیز برای عربستان که همین الان هم به علت بسته شدن تنگه های هرمز و باب المندب وضعیت اقتصادی وخیمی را تجربه می کند، قوز بالا قوز شد. حتی مایکل راتنی، سفیر سابق آمریکا در عربستان، هم به شرایط بد و «سرخوردگی» سعودی‌ها اذعان کرده و گفته که «در حال حاضر سعودی‌ها واقعاً سرخورده هستند. از یک نظر، این بدترین سناریو برای آن‌هاست.» شبکه خبری سی‌ان‌ان هم تأکید کرده که سعودی‌ها فقط دو گزینه دارند: یا باید به جنگ و درگیری فراگیر تن دهند که برایشان عواقب منفی و هزینه‌های زیادی به دنبال خواهد داشت، یا خویشتن‌داری کنند که در آن صورت هم بازدارندگی‌شان به خطر می‌افتد. محمد الباشا، کارشناس مسائل یمن و مشاور ریسک مستقر در واشنگتن، هم معتقد است که عربستان هم‎اکنون «گزینه چندانی ندارد». از طرفی سعودی‎ها که به بهانه دست بالای ایران پس از پیروزی یمنی ها و با فشار آمریکایی ها یکی از ستون های از بین بردن نشست عمان هم بودند، عملا تنها فرصت خود برای مذاکره و تعامل با ایران را هم سوزاندند.
پرچم دروغین؛ تنها مفر بن سلمان
در این شرایط عربستان که در طول همه این سال‎ها اثبات کرده که بزرگ‎ترین ترسش تنهایی راهبردی است و همیشه میل شدیدی به ائتلاف سازی داشته است، به این فکر افتاده تا با انجام عملیات های پرچم دروغین هم‎پیمانان خود از میان کشورهای مسلمان را به سمت مداخله در یمن سوق دهد. البته این مسئله راهکار جدیدی نیست و در طول همه این سال‎ها، این احتمال وجود داشت که عربستان در صورت سخت شدن شرایط به سمت انجام عملیات های دروغین در مکه و مدینه می رود تا مسئولیت این عملیات ها را متوجه انصارا... کند. اما مسئله این‎جاست که سعودی‎ها هیچ‎وقت به این اندازه در منگنه اقتصادی و نظامی قرار نگرفته بودند و بن بست راهبرد ائتلاف سازی آن‎ها در هیچ زمانی این چنین به چشم نیامده بود؛ لذا همین موضوع بن سلمان را به سمت انجام این عملیات های پرچم دروغین سوق داده تا بلکه با این حربه بتوانند هم فشار را بر هم‎پیمانان خود در پیمان مکه برای انجام تعهداتشان بیشتر کنند و هم احساسات مسلمانان را جریحه دار کرده و عرصه را بر انصارا... تنگ کنند؛ هر چند که این ایده قمار خطرناکی برای بن سلمان است که می تواند به کل نتیجه عکس بدهد و رسوایی شدیدی برای سعودی‎ها در پی داشته باشد.