تیم ملی دریکی ازتکراری‌ترین بازی‌های چند سال اخیر به مصاف ازبکستان رفت،ازبکستانی که دریک تصمیم درست بعد ازجام جهانی خانه تکانی کرده وتکیه‌اش راازاسم‌های بزرگ برداشته وروی عملکرد بازیکنان گذاشته است. برای همین چند نام آشنایی که درلیگ خودمان حضوردارنددرفهرست فعلی تیم کاناواروجایی نداشتند.اما تیم ملی ما با انواع عجایب درفهرست اولیه تا شکست 3بریک مواجه بود.ازاین‌که بازیکنی به‌خاطر مصاحبه دعوت نشود؛تا این‌که به‌نظرمی‌رسد بعضی‌ها به‌خاطر مصاحبه دعوت می‌شوند همه وهمه نشان می‌دهد کیفیت متغیر مهمی برای ملی‌پوش شدن نیست. تیم ملی ما درجام جهانی با جنگندگی وبه‌رغم شرایط دشوارنتایجی نه چندان درخشان اما آبرومندانه گرفت وشاید بهترکه ازگروه‌مان صعود نکردیم وگرنه دیگرنمی‌شد حتی انتقاد کوچکی به امیرخان، شجاع وبیرانوند و... وارد دانست. 
فوتبال ما طی دهه‌ها ضعف ساختاری، نبود دانش مربیان، باندبازی درتیم ملی و... را پشت خاطره‌های لحظه‌ای، شوک‌های احساسی و... مخفی کرده وحالا عجیب‌تراین‌که درکم دستاوردترین روزهایش هم گوش آقایان برای نقد،شنوایی لازم را ندارد تا به استفاده ازبازیکن25ساله و29ساله درترکیب اولیه بگویند جوان‌گرایی وحاج‌صفی37ساله را برای رکوردشکنی استفاده کنند تا آن شاهکاررا خلق کند.ما ازدهه60چپ پاهای خوبی داشتیم مثل محرمی، شاهرودی، میناوند، نیکبخت، پولادی و... اما هرکدام با بدشانسی‌های زیادی عمرفوتبال‌شان کوتاه بود و این ازاقبال بدفوتبال ما بود که حاج‌صفی ومحمدی سال‌ها در این پست بازی کردندوهیچ استعدادی هم اجازه بروزپیدا نکرد. 
ازطرفی چنان اتمسفرکادرفنی شامل سرمربی ودستیارانی با ‌رزومه ضعیف، دورازخردجمعی است که مشخص نیست چرا حتی دربازی دوستانه هم قرارنیست کسی جزبیرانوند که درغیرمتمرکزترین نسخه‌اش قراردارد درون دروازه باشد. انگارکادرفنی که گویا در پرونده‌های قبلی بیرو به‌بهانه نیازتیم ملی به او کمک حالش بودند جزدایره محدود خودشان نظرهیچ‌کسی را درنظرنمی‌گیرند تا چنین فاجعه‌ای رقم نخورد.واقعیت این است که تیم ما سال‌ها است پلن پیروزی وبرنده شدن ندارد وصرفاً دربازی‌های بزرگ برای مساوی‌های حماسی بازی می‌کند.طی چند سال اخیر به‌جز یک بازی برابرولز ویکی برابرژاپن ما مستحق پیروزی درمیدان بزرگی نبودیم وفقط گاهی فوتبال پرشوری ارائه کردیم؛ اما هیچ‌کدام ازاین‌ها برای شکستن طلسم قهرمان نشدن درآسیا کافی نیست؛هرچند تا وقتی بهانه هست نتیجه می‌خواهیم چه‌کاروخوش‌به‌حال ژنرال که ازبهانه آوردن مثل ما خسته نشده!