یکی از مهم‌ترین حلقه‌های اتصال جنگ علیه ایران به نارضایتی فرانسوی‌ها، بازار جهانی انرژی است. اختلال در مسیرهای انتقال نفت، نگرانی درباره امنیت کشتیرانی در تنگه هرمز و افزایش هزینه تأمین انرژی، قیمت سوخت را در اروپا بالا برده است. این فشار برای کشوری مانند فرانسه که خانوارها، کشاورزان، رانندگان و بسیاری از کسب‌وکارهای آن به سوخت وابستگی مستقیم دارند، به معنای افزایش هزینه رفت‌وآمد، حمل‌ونقل کالا و تولید است.رویترز در گزارشی در ۳۰ سپتامبر اعلام کرد نرخ تورم  فرانسه در ماه سپتامبر به ۳.۴ درصد رسید؛ در حالی که این رقم در ژوئیه ۲.۶ درصد بود. افزایش قیمت نفت و گاز در پی جنگ ایران از عوامل اصلی تشدید تورم معرفی شد. این ارقام نشان می‌دهد که شوک انرژی، برخلاف ادعاهای مربوط به محدود بودن پیامدهای جنگ به منطقه، به اقتصاد روزمره اروپایی‌ها نیز سرایت کرده است.فشار ناشی از گرانی سوخت در کنار مشکلاتی قرار گرفته که فرانسوی‌ها پیش از جنگ نیز با آن مواجه بودند؛ از جمله کاهش قدرت خرید، نگرانی درباره آینده خدمات عمومی و محدودیت‌های بودجه‌ای دولت. به همین دلیل، افزایش قیمت انرژی را باید یکی از عوامل تشدیدکننده اعتراضات دانست.

اعتراف مکرون: جنگی که هزینه‌اش را می‌پردازیم
شاید مهم‌ترین اعتراف به تاثیر جنگ علیه ایران بر ناآرامی‌ها در فرانسه، سخنان خود امانوئل مکرون باشد. رئیس‌جمهور فرانسه در ۱۸ اکتبر، در توضیح سفرش به کشورهای حاشیه خلیج‎فارس، اعلام کرد هدفش تأمین امنیت منابع انرژی فرانسه و کاهش فشار ناشی از افزایش قیمت سوخت است.مکرون با اشاره مستقیم به منشأ بحران انرژی گفت افزایش قیمت سوخت از خاورمیانه و جنگی سرچشمه می‌گیرد که آمریکا و اسرائیل در ماه فوریه آغاز کردند. او تأکید کرد: «این درگیری‌ای است که فرانسه در آن شرکت نکرده و ما در حال تحمل پیامدهای آن هستیم.»این سخنان که روز ۲۰ اکتبر در گزارش روزنامه لوموند بازتاب یافت، اعترافی روشن به فراتر رفتن تبعات جنگ از مرزهای منطقه است.
 مکرون اکنون در حالی از ضرورت تأمین انرژی و کاهش فشار قیمت‌ها سخن می‌گوید که دولتش باید با موجی از نارضایتی اجتماعی و اعتراضات گسترده نیز مقابله کند.
دولت فرانسه میان بحران معیشت
 و ناتوانی مالی
مکرون در شرایطی با اعتراضات روبه‌رو شده که دولت او برای مهار کسری بودجه و کنترل بدهی عمومی با محدودیت‌های جدی مواجه است. رویترز در گزارش ۱۹ اکتبر خود نوشت که رئیس‌جمهور فرانسه با فشار همزمان بازارهای مالی برای انضباط بودجه‌ای و معترضان برای دریافت حمایت بیشتر روبه‌روست.
آنچه امروز در فرانسه رخ می‌دهد، نمونه‌ای از هزینه‌های غیرمستقیم جنگ است؛ هزینه‌هایی که نه فقط دولت‌های درگیر، بلکه شهروندان کشورهای دیگر نیز متحمل می‌شوند. افزایش قیمت سوخت، فشار بر خانوارها و کسب‌وکارها و تشدید نگرانی‌های اقتصادی می‌تواند نارضایتی‌های موجود را به اعتراضات گسترده‌تر تبدیل کند.برای مکرون، بحران کنونی تنها مسئله‌ای در حوزه انرژی یا سیاست خارجی نیست؛ این بحران به مسئله‌ای داخلی و سیاسی تبدیل شده است. او اکنون باید به شهروندانی پاسخ دهد که افزایش هزینه‌ها را در زندگی روزمره خود احساس می‌کنند و از دولت انتظار دارند برای مهار آن اقدامی مؤثر انجام دهد.