۱. هلاکت عمرو بن‌عبدود به دست امیرالمومنین در جنگ احزاب یک از پا افتادن عادی نبود؛ ضرب شست مولا، سپاه کفر را مأیوس کرد و لشکر مسلمین را به جوش و خروش درآورد. همه گفتند وقتی عمرو زمین‌گیر شد، لشکر کفر هم زمین‌زدنی است. ضربه مولا معادله‌ساز بود. معادلات و محاسبات دو سوی میدان را دگرگون کرد.۲. حضور عاشورایی رهبر معظم انقلاب در مراسم عزاداری ، از جنس ضربه روز خندق است. پس از پیروزی ملت ایران در جنگ با رژیم صهیونیستی و آمریکا، مزدوران تبلیغاتی دشمن خود را به آب و آتش زدند که نگذارند طعم این پیروزی به کام ملت بماند. مهم‎ترین دستور کار آن‎ها در این چند روز القای تعلیق و هراس از آینده بود. با توجه به وقاحت دشمن در تهدید رهبر انقلاب، بدیهی بود که حضور ایشان در مراسم‌ها توأم با تدبیر کامل باشد. در عین حال، حضور عاشورایی ایشان در مراسم شب عاشورا، معادله‌ای جدید خلق کرد و همچون ضربه روز خندق، تار و پود محاسبات ابلهانه‌ای همچون ضاحیه‌سازی از تهران را از هم گسست.3. خاصیت دیگر ولایت گرد هم آوردن پاکان و جدا کردن سره از ناسره است. عاشورای ۶۱ هـ.ق مگر غیر از این بود؟ شب عاشورای ۱۴۰۴ هم زیر پرچم سیدالشهدا، با چشمانی پر از اشک شوق، زلف دل‎هایی بی‌شمار از پاکان به فرزند حسین گره خورد. خیلی‌ها تا امشب شاید نمی‌دانستند چقدر دوستش دارند. شب عاشوراست، شب تمیز خبیث از طیب، و چه محکی برای جدا کردن این صف بهتر از محک سیدالشهدا؟ امشب سیدالشهدا لطفش را بر ما تمام کرد. زیر پرچم عزایش، یک ملت با هم سرود ای ایران خواندیم، با یکدیگر منسجم‌تر و برادرتر شدیم، با یزیدیان زمان یعنی ایادی نتانیاهو و ترامپ دشمن‌تر و کینه‌ای‌تر شدیم و با همه وجود دریافتیم که محور این همدلی و اتحاد، و عمود خیمه ایران، حسین است و فرزند حسین. حب الحسین یجمعنا!