​​​​​​​
خبر این بود: «تمام بلیت‌های بانوان برای بازی ابومسلم ثامن در کمتر از یک ساعت به فروش رفت». چند روز قبل از این خبر هم وقتی بخش زیادی از ورزشگاه امام رضا (ع) برای بازی ابومسلم با رقیب بابلی پر شد خیلی‌‌ها شگفت‌‌زده شدند که چطور برای یک بازی در این سطح چنین حجمی از تماشاگر آمده. همه این‌‌ها یعنی دل‌‌مان برای ابومسلم تنگ شده، یعنی خانم‌‌ها دوست دارند از تیم شهرشان دفاع کنند یعنی باید یاد بگیریم زن و مرد کنار هم از فوتبال لذت ببریم، یعنی این‌‌که کاش امروز که هزاران مشهدی قرار است به ورزشگاه بروند فضای آن‌‌جا طوری باشد که اگر آقایی پسر نوجوانش را آورده باشد با شنیدن شعارها پشیمان نشود. یعنی اگر می‌‌خواهیم این شور ادامه داشته باشد و زنان و دختران شهرمان بازهم فرصت هواداری از تیمی که نامش یادآور خاطرات زیادی است را داشته باشند باید در رفتارمان خیلی دقت کنیم. اصلاً فرقی نمی‌کند این تیم در چه سطحی بازی می‌کند، بازیکن معروف دارد یا نه، مهم این است که تیم خیلی زود توسط مردم پذیرفته شد، به شهر نشاط داد و حفظش مهم است. وقتی در روز بین هفته و برای بازی ساعت 15،  ظرف کمتر از یک ساعت بلیت‌‌های بانوان تمام می‌‌شود، یعنی خانم‌‌ها عاشق فوتبال هستند پس علاوه بر آقایان که باید در شعارها دقت کنند خانم‌‌ها هم باید مواظب خیلی چیزها باشند تا این فرصت به‌‌یاد ماندنی تکرار شود؛ تا از ابومسلم حمایت کنیم و شهرمان که مدت‌‌هاست تیمی مردمی، ریشه‌‌دار و دوست‌‌داشتنی ندارد، بتواند گام به گام به لیگ برتر نزدیک شود. یعنی همه باید حواس‌‌مان باشد که بازی امروز حساس است و اگر می‌‌خواهیم ابومسلم لیگ برتری شود باید هوادار داشته باشد وگرنه بودند تیم‌‌های مشهدی که با سرمایه‌‌گذاری زیادی وارد لیگ برتر شدند و چون هواداری نداشتند راحت کنار رفتند بدون این‌‌که صدای کسی دربیاید. اما اگر بخواهیم این هوادار را برای همیشه در کنار تیم حفظ کنیم نباید در بازی امروز چالشی ایجاد شود و جریان حضور هوادار به‌‌خصوص خانم‌‌ها به مخاطره بیفتد. امروز شروعی است رویایی و سرنوشت‌‌ساز به‌‌خاطر شهرمان، به‌‌خاطر تیمش و به‌‌خاطر رویاهایی که داریم.