​​​​​​​
روزنامه اینترنتی دفتر رهبر انقلاب که بعد از جنگ ۱۲ روزه با عنوان صدای ایران منتشر می‌شود  هر شماره را به یکی از این شهدای جنگ اخیر اختصاص داده است. در شماره اخیر عکس یکی از بانوان شهید را استفاده کرده است که گروه های   به شدت و واکنش نشان دادند اما این عکس از چند منظر کار دقیقی بود. این انتخاب پیام‌هایی مهم و چندلایه برای افکار عمومی دارد: نخست این که دشمن با ظاهر و سبک زندگی افراد کاری ندارد. او نه چادر و مانتو می‌شناسد، نه ریش و کروات. آن چه هدف گرفته «ایرانی بودن» است. هویت مشترکی که مرزهای اجتماعی و فرهنگی را درمی‌نوردد و همه را در یک دایره تهدید قرار می‌دهد. دوم، این تصمیم یادآوری می‌کند که شهدای ایران از همه طبقات، سلیقه‌ها و گرایش‌های فرهنگی برخاسته‌اند. اگر روایت آنان با حذف یا دست‌کاری عقیدتی همراه شود، بخشی از جامعه احساس بیگانگی می‌کند و اعتماد عمومی آسیب می‌بیند. صداقت در روایت، پلی است میان نسل‌ها و گروه‌های متفاوت اجتماعی که همگی در سوگ یک عزیز مشترک‌اند. سوم، روایت واقعیت همان‌گونه که هست، مظلومیت قربانی را انسانی‌تر و اثرگذارتر منتقل می‌کند. وقتی تصویر و داستان یک شهید واقعی و بدون بازآرایی رسانه‌ای منتشر می‌شود، پیام او از سطح یک گروه خاص فراتر می‌رود و تبدیل به یک پیام ملی و حتی جهانی می‌شود؛ پیامی درباره انسان، ظلم‌ستیزی و ایستادگی.نکته عجیب این که موضوع به این روشنی را برخی گروه های   درک نمی کنند و به عنوان نمونه طالبی‌دارستانی، همان فردی که به‌دلیل توهین به رئیس‌جمهور از ستاد امر به معروف اخراج شد، اکنون شماره تلفن شخصی رئیس صداوسیما را علنی کرده و مردم را به تماس و انتقاد سازمان‌یافته دعوت می‌کند. انتشار شماره تلفن و فراخوان به فشار تلفنی، نقض صریح حریم خصوصی و مصداق تهدید است . یا فردی به نام فاطمی صدر که مواضع بسیار تندی دارد متن های زیادی را علیه دفتر رهبری بابت انتشار چنین تصویری منتشر کرد.