وقتی صحبت از جراحی پلاستیک و زیبایی می‌شود، خیلی‌ها معتقدند این جراحی برای برخی افراد می‌‌تواند نجات‌بخش باشد یا اعتمادبه‌نفس آن‌ها را بالا ببرد. البته صحبت ما درباره این گروه نیست. برای برخی افراد اولین جراحی زیبایی می‌تواند یک شیب لغزنده و افتادن در یک دور تمام‌نشدنی از جراحی‌های زیبایی باشد به شکلی که به آن معتاد شوند! چطور می‌شود فهمید فردی در این چرخه گرفتار است؟ این چرخه با سلامت چه می‌کند؟ این‌ها سوالات مهمی هستند که می‌خواهیم به آن پاسخ بدهیم.
​​​​​​​
چرخه جراحی‌های تمام‌نشدنی 
اعتیاد به جراحی پلاستیک یک اختلال رفتاری شناخته می‌شود که از نظر سلامتی هم دردسرساز است. در این وضعیت فرد مدام به دنبال تغییر ظاهر خود است حتی وقتی از نظر جسمی و روانی به آن نیاز ندارد. اولین جرقه‌ها زمانی ایجاد می‌شود که فرد اثرات مثبت اولین جراحی پلاستیک را تجربه  و فکر می‌کند برای مثال حالا که بینی‌ام تغییر کرد بد نیست گونه و لب‌هایم را هم تغییر بدهم تا چهره‌ام بهتر به نظر برسد. این جاست که جراحی پلاستیک به چرخه پایان‌ناپذیر تبدیل می‌شود و هیچ‌کس نمی‌داند آخر آن کجاست!
تکه‌پاره شدن سلامت جسمی!
خیلی‌ها روی روانیِ اعتیاد به جراحی‌های پلاستیک را می‌بینند اما این قضیه تاثیر منفی زیادی روی سلامت جسم هم دارد.
 آسیب به بافت‌ها| هر بار جراحی یعنی برش، خون‎ریزی، کلاژن‌سازی مجدد و التهاب. تکرار این روند باعث سفتی، ناصافی یا حتی «نکروز» پوست (مرگ بافت) می‌شود.  
 خطر عفونت‌های شدید| کسانی که عمل‌های متعدد انجام می‌دهند، بیشتر در معرض عفونت‌های پوستی، داخلی یا حتی عفونت خون قرار می‌گیرند.  
 اختلالات تنفسی یا عملکردی| برای مثال در رینوپلاستی‌های متعدد ممکن است تیغه بینی یا ساختار تنفسی آسیب ببیند و فرد برای همیشه دچار مشکل تنفس شود.  
 واکنش بدن به مواد خارجی| تزریق‌ بیش‌ازحد فیلر یا پروتزهای متعدد می‌تواند موجب ایجاد توده، التهاب مزمن یا پس‌زدگی پروتز شود.  
بیهوشی‌های تکراری| هر بار بیهوشی عمومی برای بدن خطر ابتلا به بیماری‎های قلبی، تنفسی و کلیوی ایجاد می‌کند.
در میان انواع جراحی‌های زیبایی، بعضی از عمل‌ها به‌طور طبیعی پتانسیل اعتیاد بیشتری دارند؛ چون نتایج‌شان به‌نسبت سریع دیده می‌شود، قابل‌تکرار هستند و افراد را وارد چرخه «اصلاح پشت اصلاح» می‌کنند. به برخی از این موارد اشاره می‌کنیم.
 رینوپلاستی (جراحی بینی) 
ریسک اعتیاد به جراحی زیبایی در این عمل بسیار بالاست چون بینی مرکز توجه چهره است، پس حساسیت روانی زیاد است. با این حساب کوچک‌ترین تغییر می‌تواند فرد را ناراضی کند و او را به «اصلاح مجدد» بکشاند.
فیلرها و تزریق زیبایی
تزریق‌های زیبایی موقت هستند و فرد برای نگه داشتن ظاهر «باید» تکرار کند. در واقع هربار امکان زیادتر زدن و بزرگ‌تر کردن وجود دارد و ذهن به صورت اغراق‌شده عادت می‌کند.
جراحی پلک (بلفاروپلاستی)
این جراحی مربوط به نواحی کوچک و ظریف هستند و افراد برای «قرینه‌تر» شدن، بارها به اصلاح جزئی فکر می‌کنند. همچنین نتیجه با افزایش سن تغییر می‌کند و فرد ممکن است به تکرار آن تمایل پیدا کند. شاید هم اصلاح‌های متعدد باعث خشکی چشم یا عقب‌رفتگی پلک شود.
لیپوساکشن و پیکرتراشی
 بسیاری بعد از دیدن تغییر سریع در فرم بدن، بخش‌های بیشتری را اصلاح کنند غافل از این که اگر سبک زندگی سالم رعایت نشود، چربی‌ها برمی‌گردند و فرد تصور می‌کند دوباره به عمل نیاز دارد. از طرفی جراحی‌های پشت سر هم باعث فرورفتگی، ناهمواری و شل شدن پوست می‌شود.