​​​​​​​
یک شوینده ایده‌آل باید علاوه برپاک‌سازی آلودگی‌ها، چربی اضافی و موادآرایشی، چربی‌های ضروری و محافظ پوست را به‌طورکامل از بین نبرد و به سد محافظتی پوست آسیب نزند. پاک‌کنندگی بیش ازحد وتخریب لایه محافظ پوست می‌تواند باعث خشکی، التهاب و افزایش حساسیت پوستی شود، وجودترکیبات مرطوب‌کننده یا نرم‌کننده درفرمولاسیون شوینده‌ها می‌تواند به کاهش خشکی و احساس کشیدگی پوست پس ازشست‌وشوکمک کند.
توجه به نوع پوست و انتخاب شوینده
نوع پوست تعیین می‌کند که چه میزان پاک‌کنندگی مورد نیازاست. پوست چرب به دلیل تولید سبوم بیشتر، نیازمند شوینده‌هایی با قدرت پاک‌کنندگی بالاتراست تا چربی اضافی به‌خوبی ازسطح پوست پاک شود. PH طبیعی پوست کمی اسیدی است، اما ترکیبات صابونی که pH کمی قلیایی دارند، می‌توانند برای پوست‌های چرب مناسب باشند.درمقابل، افراد دارای پوست خشک و حساس باید ازشوینده‌هایی با پاک‌کنندگی ملایم‌تروحاوی ترکیبات مرطوب‌کننده مانند گلیسیرین استفاده کنند تا ازتخریب لایه محافظ پوست وافزایش خشکی جلوگیری شود.برخی افرادتصورمی‌کنند هرچه شست‌وشوی صورت بیشتر باشد، سلامت پوست بهتر حفظ می‌شود؛درحالی که شست‌وشوی بیش ازدوبار درروزمی‌تواند باعث تخریب سد محافظتی پوست وایجاد خشکی، تحریک والتهاب پوستی شود. حتی درپوست‌های چرب، شست‌وشوی بیش ازحد می‌تواند به‌صورت جبرانی منجربه افزایش تولید چربی شود. همچنین استفاده ازشوینده‌های قوی یا شوینده بدن برای شست‌وشوی صورت، به‌ویژه درافراد با پوست خشک وحساس، می‌تواند آسیب‌زا باشد.