Psychology Today/ شاید دیده باشید بعضی آدم‌ها در مهمانی‌ها حضور دارند، حرف می‌زنند، شاید لبخند هم بزنند اما انگار ذهن‌شان جای دیگری‌ است. مقاله‌ای با عنوان «2 دلیلی که افراد باهوش تنها‌ترند» به همین موضوع پرداخته و با اشاره به یک پژوهش توضیح می‌دهد چرا افراد باهوش‌تر، بیشتر در معرض احساس تنهایی قرار می‌گیرند.  اولین دلیل این تنهایی، تفاوت در نیازهای ذهنی است. بسیاری از آدم‌ها از معاشرت‌های روزمره، گفت‌وگوهای ساده و دورهمی‌های مکرر انرژی می‌گیرند اما افراد باهوش چون وقت‌شان را صرف فکر کردن، یا حل مسائل پیچیده می‌کنند، شرکت در بعضی تعاملات اجتماعی، برای آن‌ها، خسته‌کننده به نظر می‌رسد نه به این دلیل که از بودن در جمع متنفر هستند، بلکه به این دلیل که انرژی ذهنی خود را در طول روز تخلیه کرده‌اند و همین باعث می‌شود کمتر وارد جمع شوند. جالب این‌که پژوهش انجام شده روی بیش از ۱۵ هزار جوان نشان داده افراد باهوش‌تر، برخلاف دیگران، لزوماً با معاشرت بیشتر احساس رضایت بیشتری ندارند. این مطالعه در مجله روان‌شناسی بریتانیا چاپ شده است.دلیل دوم، سخت پیدا کردن «هم‌فکر» است. آدم‌های باهوش معمولاً دنیا را پیچیده‌تر و عمیق‌تر می‌بینند. آن‌ها دنبال گفت‌وگوهای معنادارترند و گاهی احساس می‌کنند کسی واقعاً آن‌ها را نمی‌فهمد. اتفاقی که به مرور، احساس تنهایی عاطفی را بیشتر می‌کند. البته مقاله تأکید می‌کند که تنهایی، سرنوشت آدم‌های باهوش نیست. خیلی از افراد خلاق و باهوش، از تنها بودن لذت می‌برند اما همچنان به چند رابطه عمیق و واقعی نیاز دارند. رابطه‌هایی که در آن بتوانند بدون سانسور، خودِ واقعی‌شان باشند.