مخاطب گرامی، تجربه‌ کلاهبرداری، فقط خسارت مالی نیست؛ این اتفاق ضربه‌ای مستقیم به احساس امنیت، اعتماد و کنترل فرد بر زندگی است. طبیعی است که پس از چنین رویدادی، فرد دچار خشم فروخورده، بدبینی، گریز از روابط و میل شدید به تنهایی شود. اما در چنین شرایطی، تصمیم برای پایان دادن به زندگی مشترک، ممکن است تحت تأثیر فشار روحی و نه بر اساس درک واقعی از رابطه باشد.
چه باید کرد؟
پیشنهاد می‌کنم پیش از هر تصمیمی، این مراحل را طی کنید:
1. بازسازی روانی پیش از تغییر زندگی| درمان ترومای روانی ناشی از کلاهبرداری را جدی بگیرید. جلسات درمان شناختی‌رفتاری یا درمان متمرکز بر تروما می‌تواند در چند هفته تعادل هیجانی شما را بازگرداند.
2.تفکیک خستگی از همسر با خستگی از زندگی| بسیاری از افراد در بحران، تمایل به انزوا دارند، اما پس از بهبود روانی درمی‌یابند که مشکل از «فشار بیرونی» بوده، نه از رابطه.
3.درخواست حمایت همدلانه از همسر| اگر ممکن است، با او صادقانه درباره احساسات‌تان صحبت کنید. گاهی فقط شنیده شدن بدون قضاوت، درمانی عمیق است.
4. آزمایش زندگی جدا، نه جدایی قانونی| در صورت امکان مدتی فاصله بگیرید، اما هنوز تصمیم نهایی نگیرید. این زمان به شما کمک می‌کند با ذهن آرام‌تری تصمیم بگیرید که آیا واقعاً تنهایی آرامش‌بخش است یا فقط واکنشی گذرا!
 به یاد داشته باشید: «تنهایی برای التیام زخم مفید است، اما اگر به شکل فرار از مهرورزی درآید، خودش زخمی تازه می‌شود».