کیهان: سیاست خارجی نیازمند دیپلماسی جدی، پشت‌صحنه و مبتنی بر منافع ملی است؛ نه نمایش‌های رسانه‌ای. تجربه دیدار‌های ترامپ نشان می‌دهد که او در دیدار‌های دوجانبه نه دنبال حل مشکلات و نه رسیدن به نتیجه‌ای صلح‌آمیز است. او دنبال عکس، تیتر و «پیروزی» رسانه‌ای است و متأسفانه، جریانی در داخل ایران هم دقیقاً به همین «عکس» دلخوش کرده؛ عکسی که قرار است ثابت کند ایران و آمریکا «دوست شده‌اند»!
سازندگی: رایزنی با عمان، عراق و دیگر کشورهای منطقه می‌تواند به کاهش سوءتفاهم‌ها کمک کند و توافق‌های کوچک و مرحله‌ای نیز گاهی از یک توافق بزرگ مؤثرترند زیرا امکان اعتمادسازی تدریجی را فراهم می‌کنند. هر توافقی باید از منافع ملی دفاع کند و برای افکار عمومی قابل توضیح باشد. همواره نباید از نظر دور داشت که سیاست خارجی‌ای که موفق باشد، امنیت، منافع اقتصادی و اعتبار بین‌المللی کشور را همزمان تقویت می‌کند. 
وطن امروز : منافع ملی ایران اقتضا می‌کند مذاکره، میدان زمان‌بندی نیز باشد. امتیازها باید مرحله‌ای، متقابل و قابل راستی‌آزمایی باشد؛ اقدام‌های ایران باید در برابر اقدام‌های مشخص طرف مقابل قرار گیرد و هر مهلت زمانی باید به یک نقطه سنجش تبدیل شود. در چنین چارچوبی، هرمز فقط یک موضوع مذاکره نیست، بخشی از معماری زمان مذاکره است.
شرق: وقتی گروهی در امنیت کامل به توهین و تهدید علیه کســانی متوســل می شــوند که در اجرای مســئولیت رســمی یا مسئولیت اخلاقی خود سخن می گویند، تمام اصول و حقوق مصرح در قانون اساسی یکجا و به صورت مکرر نقض می شود. این همه در شرایطی رخ می دهد که کشور در وضعیت نه جنگ، نه صلح شــرایط مخاطره آمیزی را تجربه می کند.در چنین اوضــاعی، بی عملی دولت در حراســت از قانون اساســی و ممانعت از نقض حقوق اساســی اشــخاص، میدان را برای توســعه تعلیق قانون و حقوق در کشور باز گذاشته است.