مخاطب گرامی، احساس بطالت یا پوچی معمولا زمانی رخ می‌دهد که فاصله بین آنچه هستیم و آنچه می‌خواهیم باشیم زیاد می‌شود. مشکل شما دو لایه دارد: یکی لایه ذهنی(احساس بی معنا بودن) و دیگری لایه رفتاری(عدم تمرکز و وابستگی به گوشی). برای حل هر کدام باید استراتژی متفاوتی داشته باشید. 
1. اصلاح لایه رفتاری غلبه بر وابستگی به گوشی(تمرکز)
دلیل این که موقع مطالعه سراغ گوشی می‌روید این است که مغز شما به دوپامین سریع عادت کرده است. مطالعه یک فعالیت لذت کند است اما گوشی لذت آنی می دهد.
*قانون محیطی| اراده انسان محدود است. اما محیط می‌تواند همکار شما باشد. موقع مطالعه گوشی را در اتاق دیگری بگذارید.
2. اصلاح لایه ذهنی پیدا کردن معنا(رشد)
اگر احساس بطالت می‌کنید شاید به این دلیل است که کتاب‌هایی که انتخاب می‌کنید با نیاز واقعی شما همخوانی ندارند یا بسیار سنگین هستند.
*از کتاب‌های سنگین شروع نکنید| وقتی یک کتاب بسیار پیچیده، فلسفی و سنگین است، احساس شکست می‌کنید و دوباره به گوشی پناه می‌برید. با کتاب‌های روان پژوهی ساده داستان‌های الهام بخش یا کتاب‌هایی که مستقیما به مهارت‌های زندگی مربوط می‌شوند، می‌توانید شروع کنید.
*مطالعه فعال به جای مطالعه غیرفعال| به جای این‌که فقط چشم‌ها را روی کاغذ حرکت دهید یک دفترچه یادداشت کوچک کنار دستتان بگذارید. از خودتان بپرسید این نکته چه کمکی به زندگی من در محیط کار یا روابطم می‌کند؟ وقتی که مطالعه می‌کنید را به کاربرد عملی وصل کنید، حس رشد به شدت بالا می‌رود.
تعریف کردن چرا| چرا می‌خواهید مطالعه کنید؟ آیا می‌خواهید مطالعه کنید؟ آیا می‌خواهید در کارتان ارتقا یابید؟ یا می‌خواهید آرامش درونی داشته باشید؟ وقتی چرای شما روشن باشد مقاومت ذهنی کم می‌شود.
حس رشد نتیجه جهش‌های بزرگ نیست، نتیجه تکرار حرکت‌های بسیار کوچک و مداوم است.