​​​​​​​

  این روزها فیلمی از برگزاری مراسمی با عنوان «خز پارتی» در جنگل در فضای مجازی دست‌به‌دست می‌شود. در این تصاویر، گروهی از افراد را می‌بینیم که با خودرو به دل جنگل رفته‌اند و به برپایی چادر و پخش موسیقی با صدای بلند، ساعاتی را مشغول هستند. شاید برای حاضران این مراسم چند ساعت سرگرمی باشد، اما جنگل تنها یک محل تفریح نیست. این‎جا زیستگاه گونه‌های مختلف جانوری است و حضور پرسر‌وصدا و بی‌ضابطه انسان می‌تواند آرامش حیات‌وحش را بر هم بزند و محیط زندگی آن‎ها را تحت تأثیر قرار دهد. نگاهی به قوانین حفاظت از جنگل در کشورهای مختلف نشان می‌دهد که استفاده تفریحی از طبیعت به معنای آزادی نامحدود برای برگزاری هر نوع مراسم نیست. در آلمان، برگزاری برنامه‌های سازمان‌یافته می‌تواند به اطلاع‌رسانی قبلی و دریافت موافقت‌های لازم نیاز داشته باشد. در ایالت نوردراین-وستفالن، فعالیت‌هایی که احتمال آسیب به جنگل داشته باشند، با محدودیت روبه‌رو می‌شوند. در فرانسه، برگزاری رویدادهای سازمان‌یافته در جنگل‌های دولتی تحت مدیریت سازمان ملی جنگل‌ها به مجوز نیاز دارد. در بررسی این درخواست‌ها، خطر آتش‌سوزی، آسیب به پوشش گیاهی و ایجاد مزاحمت برای حیات‌وحش مورد توجه قرار می‌گیرد. در انگلستان نیز برگزاری کنسرت، برنامه‌های موسیقی و رویدادهای گروهی در جنگل‌های تحت مدیریت سازمان Forestry England تابع دریافت مجوز است. حتی در ایالت کوئینزلند استرالیا، مقرراتی برای جلوگیری از ایجاد مزاحمت صوتی در مناطق حفاظت‌شده وجود دارد و استفاده از بلندگو در شرایطی که آرامش دیگران یا حیات‌وحش را مختل کند، می‌تواند تخلف محسوب شود.
تورهای جنگلی بدون مجوز منابع طبیعی!
اما در ایران وضعیت برگزاری تورهای گردشگری و حضور گروه‌های مختلف در جنگل‌ها چگونه است؟ آیا برای برپایی چنین مراسمی نظارتی وجود دارد و چه دستگاهی مسئول کنترل این فعالیت‌هاست؟ کامران پورمقدم، معاون امور جنگل سازمان منابع طبیعی، درباره وضعیت تورهای گردشگری در جنگل‌ها گفته است که این تورها از سازمان منابع طبیعی مجوزی دریافت نمی‌کنند. وی می‌گوید که ساماندهی حضور آن‎ها در جنگل در حیطه وظایف یگان حفاظت این سازمان قرار دارد و بارها به معاونت مربوطه اعلام شده است که این تورها باید کنترل شوند، چرا که حضور آن‎ها در طبیعت مدیریت‌شده نیست.
جنگل را با سالن مهمانی اشتباه نگیریم
طبیعت برای همه مردم است و کسی مخالف گردشگری و تفریح در جنگل نیست. اتفاقاً گردشگری مسئولانه می‌تواند فرصتی برای آشنایی بیشتر مردم با ارزش جنگل‌ها باشد. اما میان قدم زدن در مسیرهای جنگلی و برگزاری مراسمی با موسیقی بلند و تجمع پرجمعیت تفاوت زیادی وجود دارد. اگر در کشورهای مختلف برای برگزاری یک رویداد در جنگل، تعداد شرکت‌کنندگان، محل اجرا، تجهیزات صوتی و پیامدهای زیست‌محیطی بررسی می‌شود، در ایران نیز نمی‌توان از کنار این پرسش‌ها به‌سادگی عبور کرد. جنگل قرار نیست پس از هر مهمانی، هزینه تفریح چندساعته عده‌ای را با زباله، آتش‌سوزی، تخریب پوشش گیاهی و برهم خوردن آرامش حیات‌وحش بپردازد. طبیعت برای لذت بردن همه ماست، اما حفظ آن مسئولیتی است که نمی‌توان در پایان مهمانی، همراه چادرها و بلندگوها جمعش کرد.