​​​​​​​بالاخره سرژ اوریه دفاع راست ساحل عاجی که سابقه بازی در پی‌اس جی و تاتنهام را دارد بعد از شرکت در تمرینات پرسپولیس به این تیم پیوست. این‌که قرمزها برای قرارداد با بازیکنی در این سطح شرط حضور در تمرین گذاشتند، درجای خودش مورد نادری برای فوتبال ماست که بازیکنان گمنام خارجی در آن با فیلم بازی قرارداد امضا می‌کنندو اتفاق خوبی است. اما از طرفی آمادگی و سلامت نسبی اوریه دلیل برکیفیت او نیست؛ چرا که او 14 ماه از میادین به‌خاطر مصدومیت دور بوده و طبیعتاً بازیکنی در سطح او اگر آماده بود خواهان زیادی داشت. با این حساب پرسپولیس ریسک بزرگی با جذب این بازیکن کرد که اگر جواب بدهد سود فنی و اقتصادی زیادی دارد. سود فنی ماجرا حضور بازیکنی در کلاس جهانی است که اگر نزدیک به روزهای خوبش باشد می‌تواند در 32 سالگی سمت راست قرمزها را بیمه کند و کابوس رقبا باشد. از جنبه اقتصادی اما یک نکته مهم وجود دارد؛ اوریه با حضور در پرسپولیس و لیگ ایران که به نسبت دیگر کشورها فشردگی کمتری دارد می‌تواند به تیم ملی کشورش برگردد و حضور او در جام جهانی، به‌عنوان کاپیتان تیم ملی ساحل عاج با بیش از 90 بازی ملی هم برای خودش فرصت حضور دوباره در لیگ‌های مطرح است؛ هم باعث می‌شود پرسپولیس پاداش حضور بازیکن در جام جهانی را از فیفا بگیرد و به این شکل بخش زیادی از هزینه‌ای که تیم برای او کرده جبران می‌شود. با این اوصاف جذب این بازیکن به رغم ریسک‌ها می‌تواند توجیه داشته باشد. به‌خصوص وقتی به‌یاد بیاوریم که قرمزها فصل قبل کم و بیش عدد مشابهی را برای بازیکنی مثل العملود هزینه کردند که در بیشتر فصل مصدوم و دور از آمادگی بود. از طرفی اوریه را می‌توان شاخص‌ترین بازیکن خارجی دانست که به لیگ ما آمده است. باید منتظر بمانیم و ببینیم او از مصدومیت وحشتناکش خلاص شده یا نه؟