تراکتور که فصل گذشته با هدایت دراگان اسکوچیچ به نخستین قهرمانی تاریخ خود در لیگ برتر رسید، حالا با حفظ بدنه اصلی تیم و جذب چهره‌های سرشناس در نقل‌وانتقالات تابستانی، آماده دفاع از عنوان قهرمانی و درخشش در لیگ نخبگان آسیاست. قهرمان لیگ بیست‌وچهارم، این‌بار با ترکیبی پُرمهره، متوازن و پرانرژی پا به فصل جدید می‌گذارد؛ فصلی که چهار جبهه پیش‌روی سرخ‌پوشان تبریزی قرار دارد. با وجود آن‌که هنوز وضعیت پرونده علیرضا بیرانوند در هاله‌ای از ابهام قرار دارد، عمق و تنوع تراکتور در خطوط دفاع، میانه و حمله، امید هواداران این تیم را برای تکرار افتخار و حتی عبور از آن، بیش از هر زمان دیگری افزایش داده است.
​​​​​​​
بلاتکلیفی در آخرین سنگر
با وجود این که فدراسیون فوتبال سرانجام حکم پرونده شکایت پرسپولیس از علیرضا بیرانوند را صادر کرده، اما جزئیات آن هنوز به‌طور رسمی اعلام نشده و ابهام در وضعیت او ادامه دارد. هنوز مشخص نیست که این دروازه‌بان با چه شرایطی فصل جدید را آغاز می‌کند. گفته می‌شود بیرو ممکن است با محرومیت روبه‌رو شود و تراکتور در چنین شرایطی تنها ادیب زارعی را به عنوان گزینه در دسترس دارد. درحالی‌که بیشتر دروازه‌بان‌های باکیفیت ایرانی تیم‌های فصل جدیدشان را انتخاب کرده‌اند حالا تمرکز سرخ‌پوشان تبریزی بر جذب یک دروازه‌بان خارجی قرار دارد. گزینه‌ای که به نظر می‌رسد آخرین قطعه پازل پرستاره‌ تیم اسکوچیچ برای فصل پرکار پیش‌رو باشد.این بلاتکلیفی، تنها گره ترکیب اسکوچیچ برای فصل آینده است، جایی که همه چیز دیگر مشخص، حساب‌شده و آماده است.
دیوار آهنین در خط دفاع
خط دفاعی تراکتور با حضور شجاع خلیل‌زاده، الکساندر سدلار، میلاد کُر و فرشاد فرجی در مرکز و سه گزینه برای هر یک از پست‌های کناری، جزو کامل‌ترین خطوط دفاعی لیگ است. در جناح راست، دانیال اسماعیلی‌فر، مهدی شیری و صادق محرمی رقابت تنگاتنگی دارند؛ در چپ هم محمد نادری و سعید کریم‌آذر به همراه شیری در دسترس هستند. این خط دفاعی، به اسکوچیچ امکان می‌دهد تا بسته به شرایط هر بازی، از آرایش‌های مختلف و تنوع تاکتیکی استفاده کند، امری که برای حضور همزمان در چهار تورنمنت، حیاتی است.
خط میانی؛ نقطه تعادل و خلاقیت
با جدایی ریکاردو آلوز، یکی از خلاق‌ترین بازیکنان فصل گذشته، تراکتور در مرکز زمین با چالشی مهم روبه‌رو شد، اما دراگان اسکوچیچ بلافاصله با جذب عادل‌جان همروبکوف و تیبور هلیلوویچ، این خلأ را پوشش داد. همروبکوف به‌عنوان یک هافبک دفاعی قدرتی و پویا، می‌تواند تعادل مناسبی کنار ایگور پوستونسکی ایجاد کند. در نقش بازی‌ساز هم حالا تیبور هلیلوویچ در پست شماره ۱۰ قرار گرفته و انتظار می‌رود نقش اصلی را در خلق موقعیت ایفا کند. از طرفی، مهدی حسینی هم در حال بازگشت از مصدومیت است و می‌تواند در میانه فصل به چرخه رقابت اضافه شود. تنوع سبک و تخصصی بودن نقش هر بازیکن در این خط، تراکتور را به تیمی با یکی از باهوش‌ترین خط‌های میانی لیگ بدل کرده است.
هجومی‌ترین ترکیب لیگ؟
تراکتور نه‌تنها خط حمله‌ای متنوع دارد، بلکه بازیکنانی با قابلیت بازی در چند پست هم در اختیار دارد. از مهدی ترابی و مهرداد محمدی در جناحین گرفته تا امیرحسین حسین‌زاده، اشترکالی، دروژدک و مسعود زائرکاظمین، همگی توانایی بازی در چند نقش مختلف را دارند. تیبور هلیلوویچ هم در نقش شماره ۱۰، می‌تواند مغز متفکر حمله باشد. در چنین شرایطی، تراکتور شاید تنها تیمی باشد که می‌تواند دو ترکیب کاملاً متفاوت اما رقابتی را برای بازی‌های همزمان در لیگ و آسیا به میدان بفرستد. با عبور از دوران تغییر و بازسازی، تراکتور حالا به نقطه‌ای رسیده که از لحاظ عمق ترکیب، کمتر تیمی در ایران یارای رقابت با آن را دارد. از دروازه (در صورت روشن‌شدن تکلیف بیرانوند) تا نوک حمله، این تیم با سلاح‌هایی متنوع و بازیکنانی باتجربه و جوان، برای فصل جدید آماده شده است. تنها چیزی که باقی مانده، شروع مسابقات است؛ جایی که مشخص می‌شود آیا این ترکیب رویایی، واقعاً می‌تواند جام‌ها را درو کند یا نه.