​​​​​​​ دونالد ترامپ، که حدود  دوماه پیش در اقدامی جنجالی جایزه ساختگی صلح فیفا را برای پایان دادن به چند جنگ دریافت کرد، اکنون با تهدید کشورها درباره لزوم تصرف گرینلند و زبان تهدیدآمیزش، بزرگ‌ترین جام جهانی تاریخ را در آستانه فروپاشی قرار داده است. در حالی‌که فیفا برای برگزاری تورنمنت ۴۸ تیمی ۲۰۲۶ آماده می‌شود، رفتارهای خودسرانه ترامپ (از تهدید متحدان اروپایی تا نقض آشکار حاکمیت ملی کشورها) موج بی‌سابقه‌ای از خشم را در قاره سبز برانگیخته است. از دیروز زمزمه‌های بایکوت جام از سوی کشور‌هایی نظیر آلمان، دانمارک، فرانسه، انگلیس و هلند، به گوش می‌رسد. دولت‌هایی که حاضر نیستند اعتبار ورزشی خود را وجه‌المصالحه سیاست‌های مردی کنند که مرزهای عبور از دیپلماسی و اخلاق بین‌المللی را جابه‌جا کرده است. حالا فیفا با بحرانی روبه‌روست که می‌تواند این رویداد عظیم را به یک شکست تاریخی و نمادی از تقابل ورزش با تروریسم سیاسی تبدیل کند.

جزیره‌ای که شاید جام جهانی را غرق کند!
پس از آن‌که ترامپ بار دیگر ادعای مالکیت یا «ضرورت حیاتی» گرینلند برای آمریکا را مطرح کرد و حتی گمانه‌زنی‌هایی درباره تهدید نظامی به گوش رسید، رسانه‌ها و سیاستمداران دانمارکی واکنشی تند نشان دادند. گرینلند برای دانمارکی‌ها تنها یک قلمرو خودمختار نیست، بلکه بخشی از هویت ملی آن‌هاست. انتشار تصویری از سوی ترامپ که در آن پرچم آمریکا بر فراز خاک دانمارک و کانادا برافراشته شده، خشم عمومی را در کپنهاگ به اوج رسانده است. در همین فضا، گزارش‌هایی در رسانه‌های دانمارکی منتشر شد مبنی بر این‌که اگر تیم ملی این کشور از پلی‌آف صعود کند، احتمال دارد حضور در جام جهانی ۲۰۲۶ را تحریم کند؛ تصمیمی نمادین برای اعتراض به سیاست‌های ترامپ. اگر صعود شیرهای قرمز قطعی شود و تهدیدها ادامه یابد، بایکوت جام جهانی در دستورکار این کشور خواهد بود.
دانمارک تنها نیست!
گزارش‌هایی از آلمان حکایت دارد که موضوع کناره‌گیری از جام جهانی در محافل فدراسیون فوتبال این کشور مورد بحث قرار گرفته است. رسانه‌ها نوشته‌اند که اگر تهدیدهای نظامی ترامپ علیه گرینلند ادامه پیدا کند، آلمان هم می‌تواند به گزینه بایکوت فکر کند. در فرانسه هم فضای مشابهی شکل گرفته است. اریک کوکرل، نماینده پارلمان، به‎صراحت خواهان گرفتن میزبانی جام جهانی از آمریکا شده و مارینا فراری، وزیر ورزش فرانسه، هرچند گفته فعلاً تصمیمی برای تحریم وجود ندارد، اما تأکید کرده که نمی‌توان درباره آینده پیش‌داوری نکرد. این موضع‌گیری محتاطانه نشان می‌دهد حتی پاریس هم سناریوی بایکوت را به‌طور کامل رد نکرده است.
فشار افکار عمومی و طومارهای مردمی
ماجرا فقط به دولت‌ها و فدراسیون‌ها محدود نمی‌شود. در هلند طوماری برای تحریم جام جهانی ۲۰۲۶ راه افتاده و تاکنون بیش از ۶۲ هزار امضا هم جمع شده است. برگزارکننده این کمپین گفته: «ما نمی‌خواهیم فوتبالیست‌های‌مان با شرکت در این مسابقات، به‌طور ضمنی از سیاست‌های خشونت‌آمیز ترامپ حمایت کنند.» در این طومار از دولت و فدراسیون فوتبال هلند خواسته شده موضعی اصولی بگیرند و بازیکنان‌شان را در خانه نگه دارند تا در سمت درست تاریخ بایستند. در انگلیس هم موجی مشابه شکل گرفته و رسانه‌ها گزارش داده‌اند که درخواست‌ها برای حضورنیافتن کشورهای بزرگ اروپایی در این تورنمنت رو به افزایش است. اگر این فشارهای مردمی ادامه یابد، فدراسیون‌ها برای بی‌تفاوت ماندن کار بسیار سختی خواهند داشت.
تبعات احتمالی برای جام جهانی و فیفا
برای فیفا، سناریوی بایکوت چند تیم بزرگ اروپایی چیزی شبیه کابوس است. جام جهانی ۲۰۲۶ قرار است با ۴۸ تیم برگزار شود و از نظر تجاری، رسانه‌ای و تبلیغاتی بزرگ‌ترین پروژه تاریخ فوتبال باشد. حالا تصور کنید چند تیم صاحب‌نام مثل آلمان، فرانسه، دانمارک یا حتی انگلیس کنار بکشند؛ ضربه‌ای که می‌تواند ارزش تجاری تورنمنت را به‌شدت کاهش دهد و اعتبار فیفا را زیر سؤال ببرد. از منظر ورزشی هم چنین اتفاقی تعادل رقابت‌ها را به هم می‌زند و احتمالاً پای دعاوی حقوقی پیچیده‌ای را به میان می‌کشد؛ از قراردادهای اسپانسری گرفته تا حقوق پخش تلویزیونی. فیفا در این شرایط نه‌تنها باید به فکر آماده‌سازی ورزشگاه‌ها و زیرساخت‌ها باشد، بلکه ناچار است یک بحران سیاسی تمام‌عیار را هم مدیریت کند.