​​​​​​​
حکم اخیر کمیته انضباطی در پرونده سینا خادم پور بازیکن ملوان انزلی و سه بر صفر شدن دیدار این تیم مقابل استقلال و تراکتور به‌خاطر استفاده از بازیکن غیرمجاز، باعث اعتراض سایر باشگاه‌ها با شرایط مشابه شده است. یکی از موضوعاتی که در دو فصل اخیر در لیگ برتر ایران رایج شده، بحث اعتراض و شکایت باشگاه‌ها علیه هم با موضوع بازیکن غیرمجاز است. نمونه‌هایی که در فصل‌های اخیر افزایش داشته است و در پرونده‌هایی چون آرمین سهرابیان، امیرحسین فارسی، اریک باگناما، مارکو یوهانسون و سینا خادم پور شاهد آن بوده‌ایم. طبق مقررات فعلی، هر باشگاهی که مدعی استفاده حریف از بازیکن غیرمجاز باشد، حداکثر ۴۸ ساعت پس از پایان مسابقه فرصت دارد شکایت خود را به‌صورت رسمی ثبت کند. این محدودیت زمانی در شرایطی اعمال می‌شود که تشخیص غیرمجاز بودن یک بازیکن، در اغلب موارد نیازمند دسترسی به اطلاعات دقیق قراردادی، وضعیت نقل‌وانتقالاتی و نظام وظیفه، پنجره بسته و سقف قرارداد و مکاتبات اداری است که این اطلاعات نه شفاف است‌ و نه در دسترس همه باشگاه‌ها. همین مسئله باعث شده بازگشت امتیاز به دو تیم استقلال و تراکتور در حالی که سینا خادم پور در 9 بازی دیگر هم حضور داشته اعتراض آن‌ها را در پی داشته باشد و آن‌ها این سوال را مطرح کنند که چه کسی یا کسانی به این رانت اطلاعاتی دسترسی داشته و دو باشگاه استقلال و تراکتور را از این موضوع مطلع کرده است؟ البته در مورد باشگاه استقلال موضوع کمی درون خانوادگی است؛ چراکه سینا خادم‌پور بازیکن سابق این تیم بوده و استقلالی‌ها به وضعیت او اشراف داشتند؛ برای همین بلافاصله پس از بازی با ملوان نسبت به استفاده این باشگاه از بازیکن غیرمجاز شکایت کرده اند. اما شکایت باشگاه تراکتور زمانی اتفاق افتاد که ملوان پس از بازی با استقلال یک بازی با آلومینیوم اراک برگزار کرد و سپس به دیدار تراکتور رفت؛ اما اراکی‌ها از موضوع شکایت استقلال و غیرمجاز بودن سینا خادم پور اطلاع نداشته‌اند و شکایت نکرده‌اند در حالی‌که موضوع به تراکتوری‌ها منتقل شده و آن‌ها پس از تساوی با ملوان سریعا شکایت کرده‌اند و کمیته انضباطی هم غیرمجاز بودن بازیکن ملوان را تایید کرده و حکم به سه بر صفر شدن بازیکن به سود تیم‌های استقلال و ملوان داده است. بازگشت دو امتیاز تیم های استقلال و تراکتور از بازی با ملوان که مساوی شده بود، باعث شده این دو تیم دوباره به کورس قهرمانی برگردند و فاصله‌شان با صدر جدول کمتر شود. 
حال اگر این موضوع در روزهای پایانی و حساس لیگ بود و در سرنوشت قهرمان و تیم‌های سقوط کننده تاثیر می‌گذاشت، چه کسی می توانست پاسخگوی این تبعیض یا رانت اطلاعاتی باشد؟ علاوه بر این مسئله، اعتماد باشگاه‌ها به فدراسیون فوتبال و سازمان لیگ خدشه دار می‌شود. اگر قرار است بدون هیچ‌گونه بررسی دقیق، کارت بازی بازیکنان صادر شود، سنگ روی سنگ بند نمی‌شود. اتفاقی که سه فصل پیش هم افتاد وسرنوشت قهرمان لیگ یک را تغییر داد و شمس‌آذر با داشتن بازیکن غیرمجاز توانست تمام امتیاز‌ها را جمع کند و بعد از پایان لیگ، مشخص شد کاپیتانش بازیکن غیرمجاز بوده است.
درحاشیه
حکم ۳ بر صفر علیه ملوان وتو می‌شود؟
روز گذشته باشگاه ملوان با ارائه مستنداتی تازه به کمیته استیناف، رسماً به حکم جنجالی بازنده اعلام شدنش در دیدارهای مقابل استقلال و تراکتور اعتراض کرده است. انزلی‌چی‌ها مدعی‌ شده‌اند تمام مراحل جذب سینا خادم‌پور به عنوان بازیکن سرباز، با هماهنگی و مجوز رسمی ستاد کل نیروهای مسلح انجام شده و حضور او در زمین کاملا قانونی بوده. مدیران ملوان اعلام کرده‌اند همه مدارک لازم را ارائه داده‌ و امیدوارند رأی ۳ بر صفر لغو شود. در صورت پیروزی ملوان در این نبرد حقوقی، امتیازات انضباطی که به استقلال و تراکتور داده شده بود، پس گرفته می‌شود؛ اتفاقی که می‌تواند آرایش جدول لیگ را به نفع ملوان، سپاهان و پرسپولیس تغییر دهد تا کار استقلال و تراکتور برای قهرمانی سخت تر از قبل شود. اما فارغ از این که کمیته استیناف چه تصمیمی بگیرد، این پرسش مطرح می‌شود که اساسا چرا بار مسئولیت چنین پرونده‌ای باید روی دوش باشگاه‌ها بیفتد؟ اگر قرارداد سینا خادم‌پور از همان ابتدای فصل مشکل داشته، چرا این قرارداد در سازمان لیگ ثبت شده؟ مگر نه این که یکی از وظایف اصلی سازمان لیگ، بررسی دقیق وضعیت قراردادی و نظام‌وظیفه‌ای بازیکنان پیش از صدور مجوز بازی است؟ اگر ایرادی در پرونده خادم‌پور وجود داشته، منطقی این بود که همان موقع ثبت قرارداد به باشگاه ملوان اعلام شود؛ نه این که بعد از انجام چند مسابقه، یک تیم از این ماجرا ضرر کند و دو باشگاه دیگر سود ببرند. مشابه این اتفاق را هم امسال در لیگ کشتی داشتیم و کشتی‌گیری که اصلا از فدراسیون اجازه بازی در لیگ کشتی را نداشته قراردادش در سازمان لیگ ثبت شده بود که باعث حواشی بسیاری در این مسابقات شد. این نشان می‌دهد نه فقط در فوتبال بلکه ورزش کشورمان سازوکارهای ناقصی دارد که هزینه‌اش را همیشه تیم‌ها و هواداران می‌دهند، نه مدیرانی که باید پاسخگو باشند.