​​​​​​​

غم فراق شهید دکترعلی لاریجانی، متفاوت ازتمامی «ازدست دادن» های پیشین است. ما پس ازشهادت رهبرحکیم انقلاب، به این باورعمیق رسیدیم که نایب ایشان دارای همان حکمت و تدبیر است اما حالا وباورمندانه معترفیم که غم نبودن، دکترلاریجانی درجایگاه سیاستمداری اندیشمند، مدبر، تحلیلگر و زمان شناس، دل را می خراشد.او به واقع، فیلسوفی کهنه کاردرعرصه های کلان مدیریت کشور ومتخصصی اهل تدبیر و حکمت بود که امیدواریم شخصیت هایی همچون او، جای خالی اش را پر کنند. دکتر لاریجانی درمقاطع مختلف و در مسئولیت های متعددش ازجمله درریاست مقننه و شورای عالی امنیت ملی، با اتکای بر اصل تدبیر وحکمت وتوان
 فوق العاده اش درکلام واقناع مخاطب، فرهنگ متفاوتی از حکمرانی سیاسی را بنا نهاد. حضورمجاهدانه او درعرصه تبیین شرایط، درجنگ 12 روزه نمونه ای از این جهاد اندیشمندانه او بود که معتقدیم فقط شهادت، می تواند اجر این جهاد مستمر باشد.اگرچه درمقاطعی و البته دور از منطق، قدرحضور اودانسته نشد، اما بدنه عقلای انقلابی همواره قدردان او بوده و خواهند بود.