فرهیختگان: محاصره دریایی در متون حقوق بین‌الملل معمولاً به‌عنوان یکی از شدیدترین ابزار‌های فشار علیه یک کشور و نوعی از اعلان جنگ تلقی می‌شود. اگر یک کشور به‌طور یک‌جانبه مسیر‌های دریایی کشور دیگر را ببندد و مانع ورود و خروج کالا و انرژی شود، مصداق «استفاده از زور» است و در روابط بین‌الملل آن را «اقدام جنگی» یا دست‌کم «آستانه جنگ» می‌دانند. بنابراین محاصره دریایی ایران توسط آمریکا در شرایطی که دو کشور در وضعیت آتش‌بس قرار دارند، مصداق بارز نقض آتش‌بس از سوی طرف آمریکایی است و ایران هم با استناد به این امر و هم با تکیه بر پیش‌شرط‌های مذاکراتی مورد تفاهم فی‌مابین، حق کنترل مجدد تنگه هرمز را دارد. 
وطن امروز: جمهوری اسلامی در تمام عرصه‌ها نشان داده هم در گفت‌وگو مقتدر است و هم برای حراست از امنیت مرزهایش در حد اعلا هوشیار. این شرایط برای ما یک فرصت است؛ فرصتی برای دیده شدن قدرتی که دشمن ناچار به اعتراف غیررسمی به آن شده است. ما با اتکا به درایت و همبستگی ملی و با حفظ هوشیاری کامل در قبال توطئه‌های جاری، از این شرایط پیچیده عبور خواهیم کرد. حقیقتی که باید مدنظر همه ما باشد، این است که در تمام این مراحل، منافع نظام مقدس جمهوری اسلامی در سایه تدبیر حفظ می‌شود و از این راه است که امنیت پایدار به عنوان مطالبه واقعی این ملت تأمین خواهد شد.
شرق: در شــرایطی که کشور در مقطعی است که با گــذر از یک جنــگ تحمیلی ۴۰ روزه، آســیب به زیرســاخت های کشــور و احتمال حمله مجدد قرین شده است، انتظار می رود کنشــگران سیاســی و رســانه ای بیش از هر زمان دیگری بــه درک «اقتضائات زمانه» پایبند باشــند. بــا این حال، آنچه در روزهای اخیر مشاهده می شــود، تداوم همان الگوهای فرســوده ای اســت که پیشتر نیز هزینه های ســنگینی بر نظام تصمیم گیری کشور تحمیل کرده اند؛ الگوهایی مبتنی بر تخریب، دوقطبی ســازی و تقلیل مسائل کلان ملی به رقابت های جناحی که در تمام این سال ها هیچ سود و آورده ای برای مردم نداشت.