با سوگل خلیق دوست نشوید!
ویدئویی از اظهارات سوگل خلیق درباره برخورد بدی که در نوجوانی تجربه کرده بود بهانه ای شد برای بررسی موضوع «دانش آموز خوب»نویسنده: زهرا عیدگاهی | کارشناسی ارشد روان شناسی شخصیت
مترجم:
در روزهای اخیر مصاحبه ویدئویی از سوگل خلیق، بازیگر سینما و تلویزیون، در فضای مجازی بازتاب گستردهای پیدا کرده است. او در این ویدئو از تجربههای ناخوشایند خود در دوران دبیرستان صحبت میکند از این که یکی از معلمان از دانش آموزان درس خوان می پرسید چرا با خلیق دوست هستید؟و توضیح میدهد که به دلیل نارضایتی از فضای مدرسه، رفتار برخی اعضای کادر آموزشی و احساس تحقیرشدگی، تصمیم گرفته ادامه تحصیل در دبیرستان را رها کند. این صحبتها با واکنشهای فراوانی همراه شد و بسیاری از افراد، تجربههای مشابهی را از دوران مدرسه خود روایت کردند. از منظر روانشناسی، این موضوع فرصتی است برای بررسی تأثیر فضای آموزشی بر سلامت روان نوجوانان. در ادامه چند نکته روان شناختی را باهم مرور میکنیم:
مدرسه فقط محل آموزش نیست
نخستین نکتهای که باید به آن توجه کرد، این است که مدرسه تنها مکانی برای یادگیری درس و کسب نمره نیست. مدرسه یکی از مهمترین محیطهای اجتماعی زندگی نوجوانان است و نقش مهمی در شکلگیری شخصیت، اعتمادبهنفس و احساس ارزشمندی آنان دارد.
تحقیر، درسی که فراموش نمیشود
وقتی نوجوان احساس کند مورد تمسخر، سرزنش یا تحقیر قرار گرفته است، به مرور زمان ممکن است:
* انگیزه خود را برای حضور در مدرسه از دست بدهد.
* اعتمادبهنفسش کاهش پیدا کند.
* احساس ناکافی بودن را تجربه کند.
* نسبت به درس و آموزش نگرش منفی پیدا کند.
* از محیطهای اجتماعی فاصله بگیرد.
به همین دلیل روانشناسان تأکید میکنند که احترام به کرامت دانشآموز نوجوان، حتی در زمان تذکر یا انتقاد، ضروری است.
همه استعدادها در کارنامه جا نمیشوند
نکته مهم دیگر این است که موفقیت تحصیلی تنها یکی از ابعاد توانمندی انسان است. بسیاری از افراد در دوران مدرسه دانشآموزان ممتاز و درسخوانی نبودهاند، اما بعدها در حوزههای هنری، ورزشی، کارآفرینی یا اجتماعی به موفقیتهای چشمگیری دست یافتهاند. هر فرد استعدادهای متفاوتی دارد و نمیتوان همه دانشآموزان را با یک معیار سنجید. زمانیکه موفقیت فقط در نمرات خلاصه شود، بسیاری از نوجوانان احساس میکنند توانایی یا ارزشی ندارند، در حالیکه ممکن است استعدادهای مهمی در زمینههای دیگر داشته باشند.
مدرسهای که شنونده باشد...
کادر آموزشی و مدیران مدارس میتوانند تأثیر عمیقی بر سلامت روان دانشآموزان داشته باشند. برخی رفتارهای ساده اما مؤثر عبارتاند از:
* شنیدن فعال حرفهای دانشآموزان
* پرهیز از مقایسه کردن آنان با دیگران
* اجتناب از برچسبزنی و تحقیر
* تشویق نقاط قوت هر دانشآموز
* ایجاد فضایی امن برای بیان احساسات و مشکلات
چنین رویکردی میتواند احساس تعلق و امنیت روانی را در نوجوانان افزایش دهد.
چرا این ویدئو مورد توجه قرار گرفت؟
شاید دلیل اصلی استقبال کاربران از این ویدئو آن باشد که تجربه سوگل خلیق برای بسیاری از افراد آشنا بوده است. تعداد قابل توجهی از بزرگسالان هنوز خاطرات تلخ دوران مدرسه، تحقیر شدن در کلاس یا احساس درک نشدن توسط اطرافیان را به یاد دارند. همین شباهت تجربهها باعث شد این روایت شخصی بازتاب گستردهای پیدا کند.
احترام؛ مهمترین درس آموزش
ماجرای مطرحشده از سوی سوگل خلیق بیش از آنکه درباره یک فرد باشد، یادآور اهمیت سلامت روان در محیطهای آموزشی است. مدرسه زمانی میتواند رسالت واقعی خود را انجام دهد که در کنار آموزش علمی، محیطی امن، محترمانه و حمایتگر برای رشد روانی دانشآموزان فراهم کند. نوجوانان ممکن است در درسها ضعیف باشند یا مسیر متفاوتی را انتخاب کنند، اما هیچکدام از این موارد نباید باعث شود احساس کنند ارزشمند نیستند. گاهی یک برخورد محترمانه و یک جمله حمایتی، تأثیری ماندگارتر از سالها آموزش در ذهن یک نوجوان بر جای میگذارد.
مدرسه فقط محل آموزش نیست
نخستین نکتهای که باید به آن توجه کرد، این است که مدرسه تنها مکانی برای یادگیری درس و کسب نمره نیست. مدرسه یکی از مهمترین محیطهای اجتماعی زندگی نوجوانان است و نقش مهمی در شکلگیری شخصیت، اعتمادبهنفس و احساس ارزشمندی آنان دارد.
تحقیر، درسی که فراموش نمیشود
وقتی نوجوان احساس کند مورد تمسخر، سرزنش یا تحقیر قرار گرفته است، به مرور زمان ممکن است:
* انگیزه خود را برای حضور در مدرسه از دست بدهد.
* اعتمادبهنفسش کاهش پیدا کند.
* احساس ناکافی بودن را تجربه کند.
* نسبت به درس و آموزش نگرش منفی پیدا کند.
* از محیطهای اجتماعی فاصله بگیرد.
به همین دلیل روانشناسان تأکید میکنند که احترام به کرامت دانشآموز نوجوان، حتی در زمان تذکر یا انتقاد، ضروری است.
همه استعدادها در کارنامه جا نمیشوند
نکته مهم دیگر این است که موفقیت تحصیلی تنها یکی از ابعاد توانمندی انسان است. بسیاری از افراد در دوران مدرسه دانشآموزان ممتاز و درسخوانی نبودهاند، اما بعدها در حوزههای هنری، ورزشی، کارآفرینی یا اجتماعی به موفقیتهای چشمگیری دست یافتهاند. هر فرد استعدادهای متفاوتی دارد و نمیتوان همه دانشآموزان را با یک معیار سنجید. زمانیکه موفقیت فقط در نمرات خلاصه شود، بسیاری از نوجوانان احساس میکنند توانایی یا ارزشی ندارند، در حالیکه ممکن است استعدادهای مهمی در زمینههای دیگر داشته باشند.
مدرسهای که شنونده باشد...
کادر آموزشی و مدیران مدارس میتوانند تأثیر عمیقی بر سلامت روان دانشآموزان داشته باشند. برخی رفتارهای ساده اما مؤثر عبارتاند از:
* شنیدن فعال حرفهای دانشآموزان
* پرهیز از مقایسه کردن آنان با دیگران
* اجتناب از برچسبزنی و تحقیر
* تشویق نقاط قوت هر دانشآموز
* ایجاد فضایی امن برای بیان احساسات و مشکلات
چنین رویکردی میتواند احساس تعلق و امنیت روانی را در نوجوانان افزایش دهد.
چرا این ویدئو مورد توجه قرار گرفت؟
شاید دلیل اصلی استقبال کاربران از این ویدئو آن باشد که تجربه سوگل خلیق برای بسیاری از افراد آشنا بوده است. تعداد قابل توجهی از بزرگسالان هنوز خاطرات تلخ دوران مدرسه، تحقیر شدن در کلاس یا احساس درک نشدن توسط اطرافیان را به یاد دارند. همین شباهت تجربهها باعث شد این روایت شخصی بازتاب گستردهای پیدا کند.
احترام؛ مهمترین درس آموزش
ماجرای مطرحشده از سوی سوگل خلیق بیش از آنکه درباره یک فرد باشد، یادآور اهمیت سلامت روان در محیطهای آموزشی است. مدرسه زمانی میتواند رسالت واقعی خود را انجام دهد که در کنار آموزش علمی، محیطی امن، محترمانه و حمایتگر برای رشد روانی دانشآموزان فراهم کند. نوجوانان ممکن است در درسها ضعیف باشند یا مسیر متفاوتی را انتخاب کنند، اما هیچکدام از این موارد نباید باعث شود احساس کنند ارزشمند نیستند. گاهی یک برخورد محترمانه و یک جمله حمایتی، تأثیری ماندگارتر از سالها آموزش در ذهن یک نوجوان بر جای میگذارد.
10 صفحه اول
پربازدیدترین اخبار


