برزیل تنها تیم جام جهانی است که درهمه دوره‌ها حاضربوده، تیمی دوست داشتنی وپرمهره که بعد ازحضور درسه فینال متوالی یعنی94 آمریکا، 98 فرانسه و2002 کره و ژاپن، درجام 2006 اسیرجادوی ساق‌های زیدان شد. در2010 خیلی زود توسط هلند حذف شد، در2014 که میزبان بود درنیمه‌نهایی معروف توسط آلمان سلاخی شد؛در 2018 روسیه قرعه ساده‌ای پیش‌روی شان بود اما برابربلژیک حذف شدند ودر2022 قطرهم ضیافت پنالتی‌ها جایی بود که باعث حذف برزیل دوست‌داشتنی برابرکرواسی شد. با این اوصاف 5 دوره ناکامی دررسیدن به فینال وبالا بردن جام قهرمانی انگیزه این تیم را بالا برده وباعث شورزیاد هواداران این تیم درتمام جهان شده است؛ جالب این‌که عیاربرزیلی‌ها درهمان بازی اول خوب مشخص می‌شود چون برابررقیبی سرسخت هستند یعنی مراکش پدیده جام قبل. دوتیمی که می‌توانستند درجمع 8 تیم برترجام برابرهم قراربگیرند؛ با این اوصاف ساعت یک و نیم بامداد اولین هیجان جدی جام را تجربه خواهیم کرد. 
​​​​​​​
چرا نگران برزیل خواهیم بود؟
سلسائودرون دروازه دوسنگربان با تجربه دارد آلیسون و ادرسون که هردو کارنامه خوبی دارند اما مدتی است دراوج نیستند. دو دروازه‌بانی که هرچند در حال حاضر جزو5گلربرترجهان محسوب نمی‌شوند اما قطعاً نفراتی قابل اتکاء محسوب می‌شوند.درمیانه خط دفاعی مارکینیوش ومیلتائوحضور دارند که رهبری خط دفاع را به‌عهده خواهند گرفت وخیال کارلتو را راحت خواهند کرد.اما دردو سمت دفاع توازن لازم را ندارد و فهرستش پراست ازبازیکنان با کیفیتی مثل دانیلو و وسلی که برای تیمی درقامت مدعی قهرمانی وبا سیستم 4-3-3 نمی‌توانند ستاره محسوب شوند.درخط هافبک کاسمیروی با تجربه حضورخواهد داشت و نیمارممکن است درصورت آمادگی ومصدوم نشدن هافبک نفوذی باشد. فوق‌ستاره‌ای که دردوگانه مسی وکریس رونالدو آنچنان درروزهای اوجش دیده نشد اما با بیش از70 گل ملی ازتمام عناصرهجومی برزیل بیشترگل زده اما میزان آمادگی او محل بحث است. گیمارش گزینه دیگرخط هافبک است وتیاگو هم گزینه نوک حمله. خوب که به ترکیب برزیل نگاه می‌کنیم برخلاف همیشه فقط دو فوق ستاره دارد یکی وینیسیوس و آن یکی رافینیا، دو وینگری که برخلاف آمارباشگاهی درسطح ملی چندان موفق ظاهرنشدند و شاید این جام جهانی نقطه عطف کارنامه‌شان باشد. با این اوصاف اگرتیم آنجلوتی نتواند استفاده لازم را ازاین دو بازیکن داشته باشد بعید است جام جذابی پیش‌روی این تیم دوست‌داشتنی باشد. 
 مراکش، سرسخت و جنگنده 
هرچند موروکو ملقب به شیرهای اطلس که هیچ‌وقت نفهمیدیم چرا توسط ما ایرانی‌ها به نام یکی ازشهرهایش یعنی مراکش خطاب می‌شود مهره‌هایی مثل ازلزولی را به‌خاطر مصدومیت از دست داده، اما آن‌قدرتیم یک‌دست وخوبی دارد که می‌تواند حسابی موی دماغ برزیل باشد. مراکشی‌ها ازدرون دروازه تا نوک حمله مهره‌های توانمندی دارند، دردروازه ودفاع یاسین بونو از الهلال، نصیرمزراوی ازمنچستر، اشرف حکیمی کاپیتان دوم پی‌اس جی و عیسی دیوپ ازفولام ترکیبی قابل اعتناء هستند، درخط هافبک العیناوی از رم، اوناهی از خیرونا، الخنوس ازاشتوتگارت نفرات شاخص‌ترهستند. اما خط حمله مراکشی‌ها مثل برزیل نقطه اتکای تیم است با شمس الدین تالبی ازساندرلند، ایوب الکعبی هم تیمی طارمی درالمپیاکوس، براهیم دیاس ازرئال و معمونی ازفرانکفورت. به این فهرست الزلزولی مصدوم را اضافه کنید ویادتان باشد عبدالرزاق حمدا... حتی درفهرست 26نفره هم نبوده، پس ترکیب تهاجمی این تیم به شدت قدرتمند است. 
 اعتبار برزیل یا هماهنگی مراکش
مراکشی‌ها اخیراً تا فینال جام ملت‌های آفریقا رفتند وبه‌لحاظ هماهنگی به‌مراتب شرایط بهتری نسبت به برزیلی دارند که درآستانه هرتورنمنت بازیکنانش ازگوشه وکناردنیا دورهم جمع می‌شوند. به‌طور مثال دربرزیل فعلی نیمار دوسال است برای تیم ملی بازی نکرده ، اما درهرحال برزیل اعتباری دارد که برای هرتیمی اضطراب ایجاد می‌کند. با این اوصاف باید امیدوار باشیم به تماشای یک بازی جذاب وخاص که درمرحله گروهی کم پیش می‌آید.