​​​​​​​

جلال خالقی‌مطلق، پژوهشگر، ایران‌شناس، زبان‌شناس و مصحح نام‌آشنای متون فارسی، ۲۰ شهریور ۱۳۱۶ در تهران متولد شد. وی در دانشگاه کلن آلمان در حوزه‌های شرق‌شناسی، مردم‌شناسی و تاریخ به تحصیل پرداخت. مسیر علمی دکترخالقی‌مطلق از همان سال‌های جوانی با مطالعه ادبیات حماسی ایران و به‌ویژه شاهنامه پیوند خورد و همین علاقه بعدها به پروژه‌ای چند دهه‌ای انجامید.
 «نخستین پیرایش شاهنامه فردوسی»  «یادداشت‌های شاهنامه» و «بیت‌یاب شاهنامه»، از مهم‌ترین پروژه‌های علمی اوست. بعدها «دومین پیرایش شاهنامه فردوسی» در ۶ دفتر منتشر شد. «شاهنامه از دستنویس تا متن» نیز حاصل بخشی از مطالعات او درباره نسخه‌شناسی و روش تصحیح انتقادی این اثر است.«واج‌شناسی شاهنامه»، «زن در شاهنامه»، «گل رنج‌های کهن»، «سخن‌های دیرینه»، «شاهنامه و فرهنگ ایران»، «حماسه؛ پدیده‌شناسی تطبیقی شعر پهلوانی» و «جای پای سال‌ها» از جمله آثار او هستند. او همچنین «رستم و سهراب» و «نظامی گنجه‌ای» را در میان آثار پژوهشی خود جای داد و «آهوی کوهی در دشت» را با مجموعه‌ای از ترانه‌ها منتشر کرد.
یکی دیگر از میدان‌های فعالیت او، همکاری با «دانشنامه ایرانیکا» بود.