مهر امسال، با یاد و نام عزیزانی آغاز می‌شود که ایثار و مقاومت را برای ما به یادگار گذاشتند. در آستانه آغاز سال تحصیلی، همه مدارس کشور یاد و خاطره امام شهید انقلاب اسلامی، شهدای دانش‌آموز و معلم مدرسه شجره طیبه میناب و حماسه جنگ رمضان را گرامی می‌دارند؛ چراکه مدرسه، تنها محل آموزش نیست، بلکه کانون پاسداشت ارزش‌هایی است که این سرزمین به آن‌ها زنده است.
هر سال، با فرا رسیدن شهریورماه، نبض آموزش و پرورش تندتر می‌زند. اما مهر امسال، رنگ و بویی دیگر دارد. پس از ماه‌ها آموزش مجازی و فراز و نشیب‌هایی که بر پیکره نظام تعلیم و تربیت وارد شد، دانش‌آموزان، معلمان و خانواده‌ها چشم‌انتظار روزی هستند که دوباره زنگ مدرسه، حیاط آموزشگاه‌ها را پر از شور و نشاط کند. مهری که در پیش داریم، نه صرفاً یک آغاز تقویمی، که یک رویداد ملی و یک فرصت تاریخی برای بازسازی پیوندهای اجتماعی و تربیتی است.
تبدیل این مهر به مهری آرام و بانشاط، تنها با آماده‌سازی فیزیکی مدارس محقق نمی‌شود؛ بلکه نیازمند مجموعه‌ای از اقدامات هماهنگ در سطوح مختلف است. در آموزش و پرورش خراسان رضوی، از ماه‌ها پیش، «پروژه مهر» با تشکیل کارگروه‌های تخصصی در حوزه‌های نیروی انسانی، ثبت‌نام، کتب درسی، فضا و تجهیزات آغاز شد. امروز، با اطمینان می‌توان گفت که تمامی ظرفیت‌های قانونی برای تأمین نیروی انسانی به‌کار گرفته شده و هیچ کلاسی در استان بدون معلم نخواهد ماند. نزدیک به ۲۰۰ فضای آموزشی جدید نیز تا آغاز مهر به چرخه تعلیم و تربیت استان افزوده می‌شود.
اما آنچه مهری بانشاط را رقم می‌زند، فراتر از آمار و زیرساخت است. امسال، روز اول مهر با رویکردی متفاوت طراحی شده است. به جای برنامه‌های تشریفاتی و یک‌سویه، دانش‌آموزان در قالب ایستگاه‌های متنوع تربیتی، علمی، فناورانه، هنری و ورزشی در فعالیت‌های موردعلاقه خود مشارکت می‌کنند. هدف، تبدیل نخستین روز مدرسه به یک تجربه شیرین، ماندگار و امیدبخش است. تجربه‌ای که در آن، دانش‌آموز احساس تعلق، ارزشمندی و انگیزه را از همان لحظه ورود به مدرسه تجربه کند.
نکته کلیدی دیگری که می‌تواند به پویایی و نشاط این بازگشایی بیفزاید، بهره‌گیری هوشمندانه از ظرفیت محله است. مدارس، صرفاً جزیره‌ای جدا از بافت اجتماعی اطراف خود نیستند؛ بلکه بخشی از پیکره محله و شهر محسوب می‌شوند. مدیران مدارس می‌توانند با فعال‌سازی ظرفیت‌های موجود در محله، از جمله مساجد، کانون‌های فرهنگی، شورای محله، کسبه و هنرمندان بومی، والدین داوطلب و گروه‌های جهادی، برنامه‌های آغاز سال تحصیلی را غنی‌تر و مردمی‌تر سازند. برگزاری جشن‌های کوچک محلی، دعوت از پیشکسوتان و معلمان بازنشسته به عنوان راویان تجربه، مشارکت هنرمندان بومی در اجرای برنامه‌ها، و طراحی ایستگاه‌های مشارکتی با همکاری ساکنان محله، می‌تواند مدرسه را به کانونی فعال و زنده در بافت اجتماعی خود تبدیل کند. این رویکرد، ضمن افزایش حس تعلق دانش‌آموزان و خانواده‌ها، موجب تقویت پیوند مدرسه با جامعه و افزایش سرمایه اجتماعی خواهد شد. مدرسه‌ای که از دل محله برمی‌خیزد و با محله نفس می‌کشد، قطعاً بانشاط‌تر، اثرگذارتر و ماندگارتر خواهد بود.
آنچه این مسیر را هموار می‌سازد، همدلی و هم‌افزایی همه دستگاه‌ها و نهادهای مسئول است. از نیروی انتظامی که امنیت و آرامش مدارس را تضمین می‌کند، تا صدا و سیما که با روایت درست و امیدبخش، فضای اعتماد و اطمینان را در جامعه گسترش می‌دهد، و تا خانواده‌هایی که با همراهی و همدلی، فرزندان خود را برای بازگشت به مدرسه آماده می‌کنند. مدرسه، تنها یک ساختمان نیست؛ یک نهاد اجتماعی است که در تعامل با همه اجزای جامعه معنا پیدا می‌کند.
در این میان، نقش معلمان، بی‌بدیل است. معلمانی که ماه‌ها با تمام محدودیت‌ها، چراغ آموزش را روشن نگه داشتند و امروز با آغوشی باز، منتظر بازگشت دانش‌آموزان هستند. تکریم مقام معلم و توجه به نیازهای رفاهی و معیشتی آنان، نه یک شعار، که یک ضرورت راهبردی است. هر سرمایه‌گذاری در معلم، سرمایه‌گذاری در آینده این سرزمین است.
مهری آرام و بانشاط، محصول همدلی، برنامه‌ریزی و اعتماد است. بیایید با هم، این مهر را به نقطه عطفی در تاریخ تعلیم و تربیت خراسان رضوی تبدیل کنیم. مهری که در آن، صدای خنده دانش‌آموزان، حیاط مدرسه را پر کند و شور یادگیری، دل‎ها را روشن سازد.