​​​​​​​
سیدعزت ا... ضرغامی، رئیس اسبق سازمان صدا و سیما، در گفت‌وگو با روزنامه هفت صبح به نقد برخی سیاست های فرهنگی و سیاسی کشور پرداخته است که مهم ترین بخش های آن را در ادامه می‌خوانید.
*یکی از مشکلات اساسی حکمرانی در ایران این است که برای قانون‌گذاری انرژی زیادی صرف می‌کنیم اما وقتی نوبت اجرا می‌رسد، روش‌هایی انتخاب می‌شود که گاهی اصل هدف را تخریب می‌کند. مثال روشنش گشت ارشاد است. روش گشت ارشاد، درگیری در کف خیابان و سوارکردن افراد با اجبار، روش غلطی بود و امروز طیف‌های مختلف سیاسی هم تا حد زیادی به ناکارآمدی آن پی برده‌اند.
*در موضوعاتی مثل موسیقی، حجاب، آزادی بیان یا فیلترینگ، بعضی اعضای شورای عالی فرهنگی کشور بیش از آنکه صرفاً کارشناسی حرف بزنند، به این فکر می‌کنند که موضعشان بیرون از جلسه چگونه تفسیر خواهد شد.
*مناظره‌های انتخابات ریاست جمهوری سال 88 مشارکت مردم را به‌شدت افزایش دادند. اما تجربه آن انتخابات باعث شد در انتخابات بعدی، زمانی که هشت نامزد وارد رقابت شدند، طراحی مناظره‌ها محافظه‌کارانه‌تر شود.
*این که مدیران برای هر تصمیم کوچک سراغ «آقا اجازه» بروند، غلط است. مدیری که اختیار دارد باید خودش تصمیم بگیرد و تنها در گره‌های استثنایی سراغ سطح بالاتر برود. 
*ممکن است رهبر انقلاب درباره یک فیلم یا اثر هنری سلیقه‌ای داشته باشند. آن سلیقه محترم است اما نباید تبدیل به معیار رسمی برای باید و نبایدهای فرهنگی شود.
*امروز می‌توان شعری تازه را به هوش مصنوعی داد و با صدای یک خواننده‌ای که سال‌هاست درگذشته، قطعه‌ای جدید تولید کرد. معنای این تحول برای عضو شورای عالی فضای مجازی این است که صورت مسئله عوض شده است. سیاست‌گذار فرهنگی نمی‌تواند جهان جدید را نبیند و همچنان با ابزارها و قواعد دهه‌های گذشته تصمیم بگیرد.
*درباره بازگشت ایرانیان خارج از کشور، برای برگشت به کشور نباید اصل بازگشت آن ها با مانع روبه‌رو شود. این سیاست نه عقب‌نشینی، بلکه تقویت سرمایه اجتماعی کشور است.