​​​​​​​دانشمندان دانشگاه استنفورد به‎تازگی سراغ بررسی این موضوع رفته‌اند که چرا موش‌های آزمایشگاهی یکسان که از یک دی‌ان‌ای پرورش یافته و در شرایط یکسان بزرگ شده‌اند، دوران پیری متفاوتی دارند. به گزارش واشنگتن‌پست، تلاش‌های دانشمندان برای کشف آن‎چه درون این موش‌ها اتفاق می‌افتاد، نحوه تفکر ما درباره پیری را متحول خواهد کرد. این تحقیقات برای پژوهش درباره آن‎چه دانشمندان «پیری اندام» می‌نامند، فصلی جدید گشوده است. پیری اندام شاخه جدیدی است که به بررسی نحوه پیرشدن اندام‌های مختلف بدن ما می‌پردازد؛ زیرا به نظر می‌رسد برخی اندام‌ها زودتر از بقیه شروع به پیرشدن می‌کنند و این موضوع بر بیماری‌هایی که دچار می‌شویم و مدت زمانی که زندگی می‌کنیم، تاثیر می‌گذارد. تحقیقات نشان می‌دهد که پیری فقط ناشی از گذر زمان و سال و ماه نیست و عوامل دیگری نیز در فرارسیدن آن نقش دارند. از طرف دیگر، روند پیرشدن فرایندی شخصی است که در سطح مولکولی هر فرد به طور متفاوت رخ می‌دهد و ممکن است بخشی از آن تحت کنترل ما باشد. وقتی متوجه شویم اندام‌های ما چگونه پیر می‌شوند، شاید بتوانیم با تغییر شیوه زندگی‌، سرعت این فرایند را کاهش یا افزایش دهیم. تقریبا هر اندام ممکن است زودتر از سایر اندام‌ها نشانه‌هایی از پیری را به نمایش بگذارد. تاثیر این وضعیت برای سلامت ما بسیار قابل‌توجه است.  شناخت نوع پیری می‌تواند بر روند تصمیم‌های ما برای مسائل مربوط به سلامت تاثیر بگذارد. برای مثال، اگر کسی متوجه شود که قلبش زودتر از سایر اندام‌ها پیر می‌شود، باید آزمایش‌های قلبی بیشتری انجام دهد و در رژیم غذایی و ورزشی خود تغییراتی ایجاد کند.