​​​​​​​

نماینده رژیم امارات در سازمان ملل روز گذشته در شرایطی به تکرار ادعاهای واهی درباره مالکیت جزایر سه گانه پرداخت و یک نام جعلی را به خلیج همیشه فارس نسبت داد که روز دوشنبه دفتر نخست وزیر رژیم اشغالگر قدس از سفر نتانیاهو به امارات و دیدار با محمد بن زاید امیر امارات خبر داده بود. این در حالی است که بنابر اعلام رسمی صهیونیست ها، در این دیدار نماینده شورای امنیت ملی رژیم، رئیس موساد و نماینده ارتش اسرائیل نیز نتانیاهو را همراهی 
می کرده اند. به گزارش رسانه های اسرائیلی، این دیدار که ابتدا به صورت دوطرفه در حال برگزاری بود سپس با حضور نمایندگان 8 کشور دیگر شامل: عربستان، آمریکا، مراکش، کویت، بحرین، لیبی (نمایندگان دولت غیرقانونی خلیفه حفتر)، عمان و مصر تکمیل شد. در این باره چند نکته قابل ذکر است:
1 اگر فرض را بر این بگیریم که تعدادی از کشورهای منطقه در حال همکاری با آمریکایی ها و اسرائیلی ها برای تشدید فشارها بر ایران هستند، امارات را می توان اصلی ترین بازیگر ضدایرانی در میان آن ها به شمار آورد. از خاطر نبرید که ریشه ادعاهای دروغین ترامپ درباره کنترل تنگه هرمز به تلاش مستقیم دولت امارات برای ایجاد یک خط انتقال نفت و همکاری آن ها با آمریکایی ها برمی گردد. در واقع این اماراتی ها بودند که با پرداخت تمامی هزینه ها سعی کردند به هرنحوی جریان نفت از تنگه هرمز را حفظ کنند و به تقویت روایت آمریکایی ها در این زمینه کمک برسانند. علاوه بر این، برخی گزارش‎ها حاکی از این است که این امارات بود که چند هفته قبل بیشترین تلاش ها را برای برگزارنشدن نشست صلاله عمان انجام داد و از تثبیت بُعد حقوقی کنترل ایران بر تنگه هرمز جلوگیری کرد.
2 امارات سال هاست که بخشی از رونق اقتصادی خود را مدیون ایران است که این کشور را برای دورزدن تحریم هایش انتخاب کرد. با این اوصاف، هیچ‎گاه این ارتباط تنگاتنگ اقتصادی باعث نشد که خاندان زاید در اقدامات خصمانه خود درباره مالکیت جزایر سه گانه، روابط با اسرائیل، تشدید فشار تحریم ها بر ایران و حتی اقدام مستقیم نظامی علیه ایران در جنگ 40 روزه بازنگری کنند. شرایط به گونه ای شده که ایران چاره ای به جز حل و فصل مسئله امارات ندارد و اگر قرار است که ایران خود را به عنوان کشور اثرگذار و بزرگ منطقه در دوران پساخروج آمریکا معرفی کند، باید تکلیف امارات و حاکمانش را یک‎بار برای همیشه روشن کند.
3 در این مسیر اما مهم‎ترین مانع نه توان خود امارات بلکه میزان نفوذی است که امارات در برخی از شبکه دلالان اقتصادی تهران دارد.  این مسئله  تاکنون تیغ تصمیم گیری   درباره تعیین تکلیف امارات را کند کرده است. در همین زمینه، ابتدا لازم است که نظام بدون هیچ مدارایی و متناسب با شرایط و قوانین زمان جنگ، ابتدا به تعیین تکلیف موانع موجود در تهران بپردازد. قطعا هیچ منافع فردی بر منافع ملی ارجحیت ندارد و کشور نمی تواند در این زمینه طریق چشم پوشی را ادامه دهد و دست امارات را برای تداوم سیاست های ضد ایرانی اش باز بگذارد، به ویژه که گویا اماراتی ها آتش بیار معرکه  ساخت ائتلاف 
منطقه ای علیه ایران هستند.
ما در روزنامه خراسان بارها  برای امارات تیتر
 زده  ایم"اسرائیل دوم" و توضیح داده ایم که امارات یکی از ایالت‌های اسرائیل شده و خود را در قالب آن برنامه بازتعریف کرده است. پس در لحظه جنگی، در کنار دشمن خواهد ایستاد و حالا دقیقا همان اتفاق افتاده است.