از آغاز نبرد کشورمان با رژیم تروریست آمریکا حدود 7 ماه می گذرد و این در شرایطی است که در این مدت بارها شاهد حملات ناجوانمردانه و جنایتکارانه محور صهیونیستی-آمریکایی به غیرنظامیان و زیرساخت های غیرنظامی با هدف تضعیف روحیه جمعی و بالا بردن هزینه انسانی جنگ برای حاکمیت و مردم بوده ایم. از به شهادت رساندن 168 فرشته مینابی در 9 اسفند و اولین لحظات آغاز حملات به کشورمان، جنایت در لامرد در عصر همان روز و بارها حمله و آسیب رساندن به خانه های مردم، بیمارستان ها و انواع زیرساخت های غیرنظامی مثل نیروگاه، مخازن نگهداری سوخت، آب شیرین کن ها و... گرفته تا رقم زدن آخرین پرده از جنایتشان با حمله به مراسم عروسی در سیریک. هرچند که تاکنون آمریکایی ها با بیان این که تحقیقات در جریان است یا این موارد اتفاقی بوده اند، درصدد تراشیدن بهانه های رسانه ای برای توجیه جنایت‎هایشان
 بوده اند؛ اما جالب است بدانید که این موارد اصلا جدید نیستند و آمریکایی ها همواره در جنگ‎هایشان به صورت هدفمند به غیرنظامیان یا زیرساخت های غیرنظامی با اهدافی مثل شکستن روحیه جمعی ملت‎ها حمله می کرده اند؛ موضوعی که سخنگوی وزارت خارجه نیز در سفرش به لامرد به آن اشاره کرد. بقایی با بیان این که ما در این جا با یک خطای محاسباتی یا اشتباه نظامی روبه رو نیستیم، افزود: هدف آمریکا در حمله به لامرد، قربانی‌گرفتن از غیرنظامیان بود. وی تصریح کرد: تمامی شواهد موجود در محل، از نحوه اصابت موشک‌ها گرفته تا دقت در هدف قراردادن دقیق مراکز تجمع غیرنظامیان، همگی گویای یک جنایت با سلاح کشتار جمعی است. 
آغاز وحشیگری از بدو تاسیس آمریکا
جالب است بدانید که از زمان کشف آمریکا، استعمارگرانی که عملا پدران آمریکایی های امروزی شناخته می شوند هم با تخریب منابع غذایی و محل زندگی قبایل بومی آن ها را تحت فشار قرار می دادند. پژوهش دانشگاه کرنل درباره این دوره به صراحت می‌گوید تخریب محصولات و حیوانات از روش‌هایی بود که برای ایجاد گرسنگی، حمله به جمعیت غیررزمی و اعمال سلطه استفاده می‌شد. همین ایده کشتار و فشار بر غیرنظامیان با هدف اهرم سازی نظامی به طرق مختلف در دوره های بعدی مثل نبرد استقلال با بریتانیا (۱۷۷۵–۱۷۸۳)، جنگ با کانادا(1812)، جنگ با مکزیک (1846)، جنگ داخلی آمریکا(1861)، جنگ با اسپانیا (1898) و جنگ با بومیان آمریکا (۱۷۷۶تا ابتدای قرن بیستم) نیز ادامه داشت. 
بنیان گذاری استراتژی «بمباران روحیه»
با توجه به استفاده فراگیر از هواپیماهای جنگنده و بمب افکن در جنگ جهانی دوم؛ ابعاد فشار بر غیرنظامیان وارد مرحله تازه ای شد. پژوهش دانشگاه آکسفورد درباره بمباران جنگ جهانی دوم برآورد می‌کند که صدها هزار غیرنظامی آلمانی و بیش از ۲۰۰هزار غیرنظامی ژاپنی در بمباران متفقین کشته شدند و توضیح می‌دهد که بمباران آمریکا علیه ژاپن به سمت بی خانمان کردن نیروی کار صنعتی و تضعیف روحیه جمعیت حرکت کرد. رابرت پیپ، پژوهشگر آمریکایی، در کتاب بمباران برای پیروزی به این موضوع اشاره می کند و نشان می دهد که «تنبیه جمعیت غیرنظامی» یکی از استراتژی‌های شناخته‌شده در نظریه و عمل جنگ هوایی برای ایجاد اجبار سیاسی توسط ارتش آمریکا بوده؛ موضوعی که آمریکایی ها آن را با رهاسازی دو بمب اتمی بر روی شهرهای صنعتی هیروشیما و ناکازاکی به اوج رساندند و در یک لحظه هزاران غیرنظامی بی‎گناه را قتل عام کردند. 
با فاصله پنج سال پس از پایان جنگ جهانی دوم، آمریکایی ها در سال 1950 در جنگ کره شرکت کردند. جان تیرمن در مطالعه خود درباره جنگ‌های آمریکا، جنگ کره را یکی از مخرب‌ترین جنگ‌های آمریکا از نظر تلفات غیرنظامی عنوان می‎کند. راهبرد کشتار غیرنظامیان اما در جنگ ویتنام (1964) به اوج خود می رسد. جایی که علاوه بر کشتار غیرنظامیان و بمباران مراکز جمعیتی و زیرساخت های غیرنظامی، ارتش آمریکا به طور گسترده از سلاح های شیمیایی نیز استفاده کرد. همچنین هنگ بیستم پیاده‌نظام، لشکر ۲۳ پیاده آمریکا فقط در قتل عام 
مای لای، حدود 600 غیرنظامی را کشت و مطابق بررسی نهادهای آمریکایی مواردی از تجاوز   و سوءاستفاده جنسی از زنان و دختران نیز گزارش شد.
پیشرفت فناوری و ظهور سلاح های هدایت ماهواره ای
با پیشرفت فناوری و به کارگیری گسترده سلاح های هدایت ماهواره ای در ابتدای دهه 2000 اگرچه آمریکایی ها به صورت رسانه ای و تبلیغاتی ادعای افزایش پروتکل های حفظ جان غیرنظامیان را داشتند اما همچنان رویکرد کلاسیک ارتش آمریکا در قبال غیرنظامیان شکستن مقاومت با افزایش هزینه های انسانی بود. به عنوان مثال مطالعه Lancet ۴۲۶ تا ۷۹۳ هزار کشته در جنگ عراق را گزارش می کند و پروژه دانشگاه براون   کشته شدن حداقل 50 هزار  غیرنظامی در افغانستان را به‌عنوان کشته‌شدگان مستقیم جنگ برآورد می کند. ارقامی که فقط مرگ مستقیم ناشی از خشونت جنگی را درنظر گرفته اند و به کشته شدگان حاصل از آثار جنگ مثل آوارگی یا از بین رفتن زیرساخت ها نپرداخته اند. مشخصا همین مسیر جنایتگری در جنگ ایران نیز ادامه دارد و آمریکایی ها همچنان با کشتار غیرنظامیان درصدد شکستن روحیه جمعی ایرانیان هستند؛ موضوعی که همان طور که رابرت پیپ نیز نتیجه می گیرد، معمولا نتیجه عکس می دهد و شاهدیم که همین اتفاق در جنگ اخیر افزایش انسجام ملی و وحدت اجتماعی را به دنبال داشته است.