شامگاه یک شنبه 17 آبان‌ماه کوروش زارعی، هنرمند سینما، تئاتر و تلویزیون، پس از دوره‌ای بیماری درگذشت. اگرچه او برای بخش قابل توجهی از تماشاگران با نقش «لاوی» در سریال «یوسف پیامبر» شناخته می‌شد، اما کارنامه‌اش بسیار فراتر از بازیگری بود و در کنار فعالیت‌های بازیگری و کارگردانی در آثار دینی، سال‌های طولانی از زندگی حرفه‌ای خود را به مدیریت و پرورش استعدادهای نمایشی خصوصاً در عرصه تئاتر اختصاص داد. زارعی را می‌توان از جمله هنرمندان متعهد کشورمان دانست که نه فقط در شیوه فعالیت و مسئولیت‌پذیری فرهنگی، بلکه حتی در انتخاب آثار برای بازیگری نیز متعهدانه رفتار می‌کرد و حاصل آن، کارنامه‌ای مملو از محصولات مذهبی شد.
​​​​​​​
از آثار تاریخی گوناگون تا «یوسف پیامبر(ع)»
زنده‌یاد کوروش زارعی که متولد 1351 در میناب هرمزگان بود، از 13 سالگی وارد عرصه تئاتر شد و نخستین تجربه‌های بازیگری‌اش را در دوران مدرسه پشت سر گذاشت و بعد از کسب افتخاراتی در دوران فعالیت آماتوری و دانش‌آموزی، در رشته هنرهای نمایشی تحصیل کرد و پس از آن، فعالیت حرفه‌ای خود را در عرصه تئاتر ادامه داد. زارعی در سال 1381 با بازی در مجموعه تلویزیونی «غروب بی‌پایان» به کارگردانی جواد افشار وارد قاب تلویزیون شد، اما نقطه عطف شهرت عمومی او دو سال بعد رقم خورد؛ زمانی که در مجموعه پرمخاطب «یوسف پیامبر(ع)» به کارگردانی فرج‌ا... سلحشور، نقش «لاوی» برادر بزرگ حضرت یوسف(ع) را ایفا کرد. این مجموعه که در سال‌های بعد نیز بارها از تلویزیون پخش شد، نام و چهره زارعی را برای همیشه در حافظه مخاطبان عمومی فیلم و سریال در کشورمان تثبیت کرد. حضور در «مختارنامه» به کارگردانی داوود میرباقری نیز از دیگر تجربه‌های مهم او در آثار تاریخی و مذهبی بود. زنده‌یاد کوروش زارعی همچنین در مجموعه‌های «کیمیا» و «آنام» و فیلم‌های سینمایی «رستاخیز» به کارگردانی احمدرضا درویش و «امپراطور جهنم» ساخته پرویز شیخ‌طادی حضور داشت. با این حال، فعالیت هنری زارعی بیش از هرچیز در حوزه تئاتر بود و او هیچ‌گاه صحنه را به نفع تلویزیون یا سینما رها نکرد.
مدیریت تئاترهای مردمی در حوزه هنری
زارعی در سال 1395 با حکم فاضل نظری، معاون هنری وقت حوزه هنری، به مدیریت مرکز هنرهای نمایشی حوزه هنری منصوب شد و نزدیک به یک دهه این مسئولیت را بر عهده داشت. او در این مسئولیت، تلاش کرد تا گستره فعالیت هنری در حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی را بیش از گذشته، از پایتخت خارج کرده و به شهرستان‌ها ببرد و البته در این عرصه، تولید آثار مذهبی و دینی را وجهه اصلی همت خود قرار داد. برگزاری چند دوره همایش تئاتر پیاده‌روی اربعین، جشنواره نقالان علوی، جشنواره نمایشنامه‌نویسی گلدسته‌ها و چهارراه تئاتر ایران و در صدر همه آن‌ها جشنواره تئاتر بچه‌های مسجد، بخشی از فعالیت‌های مرکز هنرهای نمایشی حوزه هنری در دوره مدیریت او بود. زارعی در سال پرحاشیه 1401 چهل‌ویکمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر را نیز دبیری کرد. با این حال، مهم‌ترین میراث مدیریتی و چه بسا هنری زارعی را باید احیای جریان تئاتر بچه‌های مسجد دانست که از دهه 70 در قم شکل گرفته بود، اما در مقطعی متوقف شد و برای سال‌ها از رونق اولیه فاصله گرفته بود. زارعی گفته بود که از نگاه او، مسئله اصلی این جریان، ایجاد یک حرکت مستمر برای شناسایی، آموزش و پرورش استعدادهای جوان در محیط‌های مردمی برای جریان هنر اصیل مذهبی بود؛ جریانی که می‌تواند حتی در عرصه سینما و تلویزیون نیز منشأ تحول باشد.