​​​​​​​

نتایج یک پژوهش جدید نشان می‌دهد افسردگی می‌تواند سال‌ها پیش از تشخیص رسمی برخی بیماری‌های عصبی، نشانه‌ای هشداردهنده باشد. به گفته پژوهشگران، علایم افسردگی در بسیاری از موارد چندین سال پیش از بروز نشانه‌های بالینی بیماری‌هایی مانند بیماری پارکینسون و زوال عقل ظاهر می‌شوند.
به گزارش ایسنا، این مطالعه را تیمی از دانشگاه آرهوس دانمارک انجام داده‎اند. پژوهشگران برای بررسی دقیق‌تر این ارتباط، پرونده‌های سلامت هزاران بیمار را تحلیل کردند تا مشخص شود آیا رابطه افسردگی با این بیماری‌های عصبی، الگویی منحصربه‌فرد دارد یا خیر.
در این تحقیق، داده‌های ۱۷ هزار و ۷۱۱ نفر که بین سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۹ به پارکینسون یا زوال عقل اجسام لویی مبتلا شده بودند، بررسی شد. نتایج این گروه با بیماران مبتلا به سه بیماری مزمن دیگر شامل آرتریت روماتوئید، بیماری مزمن کلیه و پوکی استخوان مقایسه شد تا مشخص شود افزایش افسردگی صرفاً ناشی از زندگی با یک بیماری جدی نیست. 
زنگ خطری که 8 سال زودتر به صدا درمی‎آید
یافته‌ها نشان داد خطر ابتلا به افسردگی در افرادی که بعدها به پارکینسون یا زوال عقل اجسام لویی دچار شدند، به طور معناداری بالاتر از گروه‌های کنترل بوده است. نکته قابل توجه این که روند افزایش افسردگی به طور متوسط حدود هشت سال پیش از تشخیص رسمی بیماری آغاز شده و دست‌کم تا پنج سال پس از تشخیص نیز ادامه داشته است. ارتباط میان افسردگی و زوال عقل اجسام لویی حتی قوی‌تر از پارکینسون گزارش شد. پژوهشگران احتمال می‌دهند این موضوع به تأثیر گسترده‌تر این بیماری بر شیمی مغز مرتبط با خلق‌وخو و سیر تهاجمی‌تر آن مربوط باشد.
زوال عقل اجسام لویی گروهی از اختلالات شناختی است که با افت تدریجی تفکر، حرکت، رفتار و خلق همراه است و با رسوب غیرطبیعی پروتئین‌هایی در سلول‌های عصبی شناخته می‌شود. این رسوبات که «اجسام لویی» نام دارند، عملکرد سیستم عصبی مرکزی و خودمختار را مختل می‌کنند. پارکینسون نیز که با کاهش نورون‌های تولیدکننده دوپامین همراه است، علاوه بر مشکلات حرکتی، بر خلق‌وخو و حافظه نیز اثر می‌گذارد. میانگین سن تشخیص این دو بیماری در مطالعه حاضر ۷۵ سال گزارش شده است. پژوهشگران توصیه می‌کنند بروز افسردگی برای نخستین بار در سنین بالا، به‌ویژه در اواخر عمر، باید از منظر احتمال تغییرات اولیه تخریب عصبی نیز مورد توجه قرار گیرد.
 تشخیص زودهنگام، فرصتی برای مداخله موثر
با این حال، محققان تأکید می‌کنند که این مطالعه رابطه علت و معلولی را اثبات نمی‌کند. به بیان دیگر، هنوز مشخص نیست افسردگی مستقیماً ناشی از آغاز تخریب عصبی است یا عامل سومی، مانند اختلالات خواب ، همزمان بر هر دو وضعیت اثر می‌گذارد. با توجه به این‌که درمان قطعی برای پارکینسون یا زوال عقل اجسام لویی وجود ندارد، شناسایی نشانه‌های هشدار اولیه می‌تواند اهمیت زیادی داشته باشد. تشخیص زودهنگام تغییرات عصبی این امکان را فراهم می‌کند که حمایت‌های درمانی و روانی سریع‌تر آغاز شود و بیماران کیفیت زندگی بهتری را تجربه کنند.
پژوهشگران تأکید کرده‌اند ادغام ارزیابی‌های سلامت روان در مراقبت‌های معمول بیماران عصبی می‌تواند به تشخیص و درمان به‌موقع افسردگی کمک کند. اقدامی که نه‌تنها برای بهبود کیفیت زندگی، بلکه برای مدیریت روند بیماری نیز اهمیت دارد.
نتایج این تحقیق در مجله General Psychiatry منتشر شده است.