به گفته متخصصان، هرکودک دارای خلق‌وخو و توانمندی‌های متفاوتی است که باید با نوع رشته ورزشی هماهنگ باشد؛ به‌گونه‌ای که انتخاب نادرست می‌تواند به‌جای علاقه‌مندی، موجب بی‌میلی و حتی ترک ورزش شود. برای نمونه، کودکان پرانرژی و اجتماعی معمولاً در ورزش‌های گروهی مانند فوتبال و والیبال رشد بهتری دارند،درحالی که کودکان آرام‌تر و متمرکزتر ممکن است در رشته‌های فردی مانند شنا، تنیس یا رزمی موفق‌تر باشند.کارشناسان همچنین برلزوم مشاوره با مربیان مجرب و انجام ارزیابی‌های ساده بدنی پیش ازانتخاب نهایی تأکید می‌کنند تا رشته انتخابی نه‌تنها با علاقه کودک، بلکه با ظرفیت جسمانی او نیزسازگارباشد.
این توصیه‌ها درشرایطی مطرح می‌شود که آمارها نشان می‌دهد بخش قابل‌توجهی از کودکان به‌دلیل انتخاب نادرست یا فشارهای والدین، در میانه راه ورزش را رها می‌کنند. کارشناسان توصیه می‌کنند والدین به‌جای تحمیل علاقه خود، زمینه را برای کشف علاقه واقعی کودک فراهم کنند تا ورزش به‌جای یک تکلیف، به عادتی لذت‌بخش و ماندگار تبدیل شود.