​​​​​​​

انتخابات پارلمانی رژیم صهیونیستی، بدون تعیین برنده‌ای قطعی به پایان رسید و بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر این رژیم، برای حفظ قدرت با یکی از دشوارترین چالش‌های سیاسی خود روبه‌رو شده است. نتایج اولیه نشان می‌دهد نه ائتلاف راست‌گرای حامی نتانیاهو و نه جریان مخالف به ریاست گادی آیزنکوت، رئیس پیشین ستاد ارتش رژیم صهیونیستی، به اکثریت لازم برای تشکیل دولت دست یافته‌اند؛ وضعیتی که می‌تواند هفته‌ها مذاکره و چانه‌زنی سیاسی را به دنبال داشته باشد. با پایان یافتن شمارش آرای عادی انتخابات پارلمانی رژیم صهیونیستی، وضعیت تفکیک کرسی‌های بلوک‌های سیاسی اصلی اعلام شد. ائتلاف لیکود به ریاست بنیامین نتانیاهو توانست ۵۳ کرسی از آرای عادی را به خود اختصاص دهد. ائتلاف «تغییر» یا جریان مخالف به ریاست گادی آیزنکوت موفق به کسب ۴۸ کرسی شد و احزاب عربی نیز توانستند ۱۹ کرسی را از آن خود کنند. حدود ۶۰۰ هزار رأی موسوم به «پاکت‌های دوگانه» باقی مانده است که فرایند شمارش آن‌ها تا امروز به اتمام خواهد رسید. باید صبر کرد نتایج کامل انتخابات بیرون بیاید. آرای پاکت دوگانه (نظامیان و...) و سرنوشت احزاب لب مرز حدنصاب، بر موازنه بلوک‌ها تاثیرگذار است. پاکت دوگانه در اسرائیل یک روش ویژه برای رأی‌گیری است که به افراد اجازه می‌دهد خارج از حوزه رأی‌گیری معمول خود بتوانند رأی بدهند‌.پاکت دوتایی، سربازان و نظامیان که در پایگاه یا محل خدمت رأی می‌دهند، بیماران و کارکنان بیمارستان‌ها، افراد دارای معلولیت که نمی‌توانند به حوزه معمول خود بروند و برخی مأموران و کارکنان رسمی را که به‌دلیل وظیفه در محل دیگری هستند، شامل می شود. شواهد نظرسنجی در پایگاه های آماری اسرائیلی نشان می‌دهد در میان جوانان یهودی(سربازان) و نظامیان اسرائیل گرایش به راست و راستِ میانه قابل‌توجه است. اما مهم‌تر از نتایج انتخابات، چگونگی تشکیل دولت ائتلافی است. برنده انتخابات لزوماً نخست‌وزیر نمی‌شود و حتی با پیروزی هم، چگونگی سهم‌دهی و شکنندگی ائتلاف بسیار تعیین‌کننده است. افزون بر این، در هر حالتی نتانیاهو تا زمان تحلیف کابینه جدید، نخست‌وزیر مستقر است؛ چه مأمور تشکیل کابینه شود و چه نشود (مهلت ۲۸ + ۱۴ روز) و چه بازی به بن‌بست بخورد، او دولت موقت را در دست دارد. این یعنی عبور تضمین‌شده از انتخابات آمریکا و وجود فرصت کافی برای دست زدن به هر اقدام، تحمیل فکت‌های جدید در میدان و برگرداندن ورق‌ها. خیلی سطحی‌نگری است که با نتایج اولیه انتخابات، تحلیل راهبردی داده شود. در سطح کلان، ابهام در توازن قوا و احتمال طولانی‌شدن بن‌بست سیاسی، نه تنها ضریب ریسک را کاهش نمی‌دهد، بلکه می‎تواند انگیزه نتانیاهو را برای تشدید تنش‌های بیرونی جهت بازتولید مشروعیت داخلی و حفظ ابتکار عمل بیشتر کند؛ بنابراین در کوتاه‌مدت، عمق خطر برای ایران و محور مقاومت تفاوتی نخواهد کرد.

 سناریوهای پیش روی انتخابات
 اما با توجه به این بن‌ بست سیاسی، سه سناریوی اصلی وجود دارد:
1      دولت وحدت ملی (محتمل‌ترین سناریو): نتانیاهو و آیزنکوت مجبور به همکاری می‌ شوند. گزارش‌ ها حاکی از آن است که نتانیاهو برای دولتی بدون شرکای راست افراطی، به آیزنکوت پیشنهاد همکاری داده است.
2 دولت به ریاست آیزنکوت: اگر آیزنکوت بتواند نظر برخی احزاب  مانند اسرائیل بیتنو و احتمالاً احزاب عرب را جلب کند، می‌ تواند به ۶۱ کرسی برسد. البته باید در نظر داشته باشیم که در سرزمین های اشغالی به علت نگاه آپارتایدی و تبعیضی ، ائتلاف با احزاب عرب مطرود و منفی است.
3 نتانیاهو موفق شود اپوزیسیون را دچار انشقاق کند و با کمک نمایندگان جداشده از احزاب دیگر، اکثریت پارلمانی را به دست آورد.
4 بن بست کامل و انتخابات مجدد: اگر مذاکرات برای تشکیل ائتلاف شکست بخورد، نتانیاهو به عنوان نخست‌وزیر موقت در قدرت می‌ ماند و احتمال برگزاری انتخابات زودهنگام جدید وجود دارد.بنابراین، نتیجه نهایی به توانایی آیزنکوت یا نتانیاهو در جلب حمایت احزاب کلیدی برای رسیدن به ۶۱ کرسی بستگی دارد.