​​​​​​​سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه، روز گذشته وارد تهران شد و ابتدا برای رایزنی با همتای ایرانی اش به ساختمان وزارت خارجه رفت. عراقچی در این باره گفت: ما در مذاکرات فشرده خود، درباره مهم‌ترین مسائل و تحولات منطقه‌ای، دگرگونی‌های عرصه بین‌المللی و همچنین طیف وسیعی از موضوعات موردعلاقه در چارچوب مناسبات دوجانبه تهران و مسکو رایزنی‌های مفصل و سازنده‌ای داشتیم. وزیر امور خارجه روسیه نیز با بیان این که کارشناسان فنی روس به‌تدریج در حال بازگشت به پروژه نیروگاه اتمی بوشهر هستند، درباره پروژه کلیدی کریدور شمال–جنوب گفت: پیمانکار روس همچنان به مطالعات مهندسی و عملیات اکتشافی در مسیر پروژه راه‌آهن رشت–آستارا ادامه می‌دهد و به محض این که طرف ایرانی مراحل اداری و تنظیم اسناد لازم را نهایی کند، عملیات ساخت این خط ریلی رسماً آغاز خواهد شد. لاوروف همچنین به دیدار رئیس جمهور رفت.
تلاش روس ها برای میانجیگری؟
پس از گفت‌وگوی تلفنی پوتین و ترامپ و توافق درباره انتقال گازوئیل روسیه به آمریکا، گمانه‌زنی‌هایی درباره میانجیگری مسکو میان تهران و واشنگتن مطرح شده است. بااین‌حال، پیشنهادهایی مانند انتقال اورانیوم غنی‌شده ایران به روسیه، مشروط به موافقت تهران، پیشتر نیز مطرح بوده و موضوع تازه‌ای محسوب نمی‌شود. مهم‌تر آنکه تعبیر این تحولات به میانجیگری، نمی‌تواند ماهیت گسترده مناسبات راهبردی دو کشور را توضیح دهد.
با این حال، علی قلهکی خبرنگار در توئیتی مدعی شد که «روسیه» درباره «پیشنهاد گذشته ایران، در زمان دبیریِ شعام شهید لاریجانی مبنی بر تهیه چارچوبی برای اورانیوم ۶۰درصد» جمع‌بندی کرده و ایران و آمریکا را تا حدی همراه خود کرده است و سفر لاوروف به تهران به جمع‌بندی‌های اخیر هسته‌ای میان تهران-روسیه-واشنگتن مربوط است. فارغ از این که چنین ادعایی تا چه حد صحیح است، به نظر می رسد که هرگونه مذاکره بر سر 400 کیلو اورانیوم 60 درصد ایران نه تنها نمی تواند سایه جنگ را از سر کشور بزداید؛ بلکه می تواند ریسک حملات شدیدتر آمریکا و رژیم صهیونیستی به کشور را هم  افزایش بدهد. در واقع باید توجه داشت که اگرچه ایران همچنان دارای بازدارندگی اتمی نیست اما وجود اورانیوم های 60 درصد و ناتوانی آمریکا از بازیابی آن، تنها موضوعی است که ریسک ورود آمریکایی ها به فاز تشدید تنش با استفاده از سلاح های نامتعارف را برای آن‎ها افزایش داده است.